கோபமடைந்த தேவனுடைய கரங்களில் பாவிகள்

பழிவாங்குவதும் பதிலளிப்பதும் எனக்கு உரியது; ஏற்றகாலத்தில் அவர்களுடைய கால் தள்ளாடும்; அவர்களுடைய ஆபத்துநாள் சமீபமாயிருக்கிறது; அவர்களுக்கு நேரிடும் காரியங்கள் தீவிரித்து வரும். ()

இந்த வசனத்திலே, தேவனுடைய கண்ணுக்குப் புலப்படக்கூடிய ஜனங்களாயிருந்தும், கிருபையின் சாதனங்களின் கீழ் வாழ்ந்தும், தங்களுக்கு நேராகச் செய்யப்பட்ட தேவனுடைய ஆச்சரியமான கிரியைகள் எல்லாவற்றையும் கண்ட பின்பும், புத்தியற்றவர்களுமாய் விவேகமில்லாதவர்களுமாய் இருந்த () பொல்லாத அவிசுவாசிகளான இஸ்ரவேலர்களுக்கு நேரிடும் தேவனுடைய நீதியின் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது. பரலோகத்தின் சகல பராமரிப்புகளையும் பெற்றிருந்தும், அவர்கள் இந்த வசனத்திற்கு முந்தின இரண்டு வசனங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது போல, கசப்பானதும் விஷமுள்ளதுமான கனிகளையே தந்தார்கள். எனது பிரசங்கப் பொருளாக நான் தெரிந்துகொண்ட, "ஏற்றகாலத்திலே அவர்களுடைய கால் தடுமாறும்" என்ற வார்த்தை, அந்தப் பொல்லாத இஸ்ரவேலர்கள் எந்நேரமும் சந்திக்கவிருந்த தண்டனையையும் அழிவையும் குறித்துப் பின்வரும் காரியங்களை உணர்த்துகிறது:

வழுக்கலான இடங்களில் நிற்கிற அல்லது நடக்கிற ஒருவன் எப்பொழுதும் விழுந்துபோகும் ஆபத்தில் இருப்பது போல, அவர்களும் எப்பொழுதும் அழிவுக்கு ஏதுவாய் இருந்தார்கள் என்பது. இது அவர்களுடைய அழிவு அவர்கள் மேல் வரும் விதத்தைக் காட்டும் "கால் தடுமாறும்" என்ற வார்த்தையினால் குறிக்கப்படுகிறது. இதே காரியம், சங்கீதம் ()-லும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது: "நிச்சயமாகவே நீர் அவர்களை வழுக்கலான இடங்களில் நிறுத்தி, பாழாக விழுந்துபோகப்பண்ணுகிறீர்."
அவர்கள் எந்நேரமும் எதிர்பாராத திடீர் அழிவுக்கு ஏதுவாயிருக்கிறார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. வழுக்கலான இடங்களில் நடக்கிற ஒருவன் எந்த நிமிஷமும் விழுந்துபோகும் ஆபத்தில் இருப்பதால், அடுத்த நிமிடம் தான் நிற்பேனோ விழுவேனோ என்பதை அவனால் முன்னறிய முடியாது; அவன் விழும்போது, எந்தவொரு எச்சரிப்புமன்றி ஒரே அடியாய் விழுந்துபோகிறான். இது சங்கீதம் ()-லும் சொல்லப்பட்டுள்ளது: "நிச்சயமாகவே நீர் அவர்களை வழுக்கலான இடங்களில் நிறுத்தி, பாழாக விழுந்துபோகப்பண்ணுகிறீர். அவர்கள் ஒரு இமைப்பொழுதில் பாழாய்விடுகிறார்கள்!"
மற்றொரு காரியம் என்னவென்றால், வேறொருவருடைய கரத்தினால் தள்ளப்படாமலேயே, அவர்கள் தாங்களாகவே விழுந்துபோகும் நிலையில் இருக்கிறார்கள்; வழுக்கலான தரையில் நிற்கிற அல்லது நடக்கிற ஒருவன் கீழே விழுவதற்கு அவனுடைய சொந்த பாரமே போதுமானது.
அவர்கள் இதுவரை விழுந்துபோகாமல் இருப்பதற்கும், இப்பொழுதும் விழாமல் இருப்பதற்கும் ஒரே காரணம், தேவன் குறித்த காலம் இன்னும் வரவில்லை என்பதே. ஏனெனில், அந்த ஏற்ற காலம் அல்லது குறிக்கப்பட்ட நேரம் வரும்போது, அவர்களுடைய கால் தடுமாறும் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அப்போது, அவர்கள் தங்களின் சொந்த பாரத்தினாலேயே விழுந்துபோகும்படி விடப்படுவார்கள். தேவன் இனிமேலும் அவர்களை அந்த வழுக்கலான இடங்களில் தாங்கிப் பிடிக்காமல், அப்படியே விட்டுவிடுவார்; அந்த கணமே, அவர்கள் அழிவுக்குள் விழுந்துபோவார்கள். ஒரு பாதாளத்தின் விளிம்பில், வழுக்கலான சரிவான நிலத்தில் நிற்கிற ஒருவன், தன் பிடி விடப்படும்போது தனியாக நிற்க முடியாமல் உடனடியாக விழுந்து மடிந்துபோவது போல இது இருக்கும்.

இந்த வார்த்தைகளிலிருந்து நான் வலியுறுத்த விரும்பும் உண்மை இதுவே: "பொல்லாத மனிதர்களை எந்தவொரு கணத்திலும் நரகத்திற்குள் தள்ளப்படாமல் தடுத்து நிறுத்துவது தேவனுடைய வெறும் விருப்பமே அன்றி வேறொன்றுமில்லை." தேவனுடைய வெறும் விருப்பம் என்று நான் குறிப்பிடுவது, அவருடைய இறையாண்மையுள்ள பிரியத்தையும், எந்தவொரு கடப்பாட்டினாலும் கட்டுப்படுத்தப்படாததும், எந்தவொரு தடையுமில்லாததுமான அவருடைய தன்னிச்சையான சித்தத்தையுமே ஆகும். பொல்லாத மனிதர்களை ஒவ்வொரு கணமும் பாதுகாப்பதில் தேவனுடைய வெறும் சித்தத்தைத் தவிர வேறு எதற்கும் எவ்வகையிலும் எள்ளளவும் பங்கில்லை என்பதைப் போன்றதே இது. இந்த உண்மையின் நிச்சயம் பின்வரும் கருத்துக்களின் மூலம் தெளிவாகும்:

பொல்லாத மனிதர்களை எந்தவொரு கணத்திலும் நரகத்தில் தள்ளுவதற்குத் தேவனிடத்தில் வல்லமைக் குறைவு எதுவும் இல்லை. தேவன் எழும்பும்போது மனிதர்களுடைய கைகள் பலமுள்ளவைகளாய் இருக்க முடியாது. பலவான்களும் அவரை எதிர்க்க முடியாது, அவருடைய கரத்திலிருந்து தப்புவிக்கக் கூடியவரும் எவருமில்லை. அவர் பொல்லாத மனிதர்களை நரகத்தில் தள்ள வல்லமையுள்ளவர் மட்டுமல்ல, அதை மிக எளிதாகச் செய்யக்கூடியவருமாய் இருக்கிறார். சில சமயங்களில் பூமியிலுள்ள ஒரு ராஜா, தனக்கென அரண்களை அமைத்துக்கொண்டு, அநேகப் பின்பற்றுபவர்களோடு பலப்பட்டிருக்கிற ஒரு துரோகியை அடக்குவதற்குப் பெரும் சிரமப்பட வேண்டியிருக்கலாம். ஆனால் தேவனுக்கு அப்படி அல்ல. தேவனுடைய வல்லமைக்கு முன்பாக அரணாக நிற்கக்கூடிய கோட்டை எதுவுமில்லை. கைகோர்த்து நின்று () ஒரு பெரும் கூட்டமாய் அவர்கள் திரண்டாலும், அவர்கள் எளிதில் நொறுக்கப்படுவார்கள். அவர்கள் பெருங்காற்றுக்கு முன்பாக இருக்கும் பெரும் பதர்குவியலைப் போலவும், பட்சிக்கும் அக்கினிக்கு முன்பாக இருக்கும் காய்ந்த சருகுகளைப் போலவும் இருக்கிறார்கள். பூமியில் ஊர்ந்து செல்லும் ஒரு புழுவை மிதித்து நசுக்குவது நமக்கு எவ்வளவு எளிதோ, அல்லது ஒரு பொருள் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் மெல்லிய நூலை அறுப்பதோ சுட்டெரிப்பதோ நமக்கு எவ்வளவு எளிதோ, அவ்வாறே தேவன் தாம் விரும்பும்போது தம்முடைய சத்துருக்களை நரகத்தில் தள்ளுவது மிக எளிதானது. அவருடைய கடிந்துகொள்ளுதலுக்குப் பூமியே அதிர்கிறதே, அவருக்கு முன்பாகப் பர்வதங்கள் நொறுங்கி விழுகிறதே, அப்படிப்பட்டவருக்கு முன்பாக நாம் நிற்போம் என்று எண்ணுவதற்கு நாம் எம்மாத்திரம்?
அவர்கள் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதற்கு முற்றிலும் தகுதியானவர்கள்; எனவே தெய்வீக நீதி ஒருபோதும் தேவனுடைய வழிக்குத் தடையாய் நிற்பதில்லை. அவர்களை எந்த கணத்திலும் அழிப்பதற்குத் தேவன் தம்முடைய வல்லமையைப் பயன்படுத்துவதற்கு எதிராக நீதி எவ்வித ஆட்சேபனையும் தெரிவிப்பதில்லை. மாறாக, நீதி அவர்களுடைய பாவங்களுக்கான நித்திய ஆக்கினையைக் கேட்டு உரக்கச் சத்தமிடுகிறது. சோதோமின் திராட்சைக் குலைகளைப் போன்ற கனிகளைத் தரும் மரத்தைக் குறித்துத் தெய்வீக நீதி, “...இதை வெட்டிப்போடு, நிலத்தையும் ஏன் கெடுக்கிறது?” () என்று கூறுகிறது. தெய்வீக நீதியின் பட்டயம் தன்னிச்சையான கிருபையின் கரத்திற்கு மேலாக ஒவ்வொரு கணமும் ஓங்கப்பட்டிருக்கிறது, தேவனுடைய வெறும் சித்தமே அதைத் தடுத்து நிறுத்தியுள்ளது.
அவர்கள் ஏற்கனவே நரகத்தின் ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் கீழ் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அங்கே தள்ளப்படுவதற்குத் தகுதியுள்ளவர்கள் என்பது மட்டுமல்ல, தேவனுக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையே தேவன் ஏற்படுத்திய நீதியின் நித்தியமானதும் மாறாததுமான நியாயப்பிரமாணத்தின் தீர்ப்பு அவர்களுக்கு எதிராகப் புறப்பட்டு, அவர்களுக்கு விரோதமாய் நிற்கிறது; எனவே அவர்கள் ஏற்கனவே நரகத்திற்கு ஏதுவாகக் கட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள். “...விசுவாசியாதவனோ ஏற்கனவே ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குட்பட்டிருக்கிறான்” (). எனவே, மறுபடியும் பிறக்காத ஒவ்வொரு மனிதனும் முறைப்படி நரகத்திற்கே உரியவன்; அதுவே அவனுடைய இடம், அங்கிருந்தே அவன் வருகிறான். “...நீங்கள் கீழிருந்து வந்தவர்கள்” (), அவன் அங்கேயே செல்லக் கடனாளியாய் இருக்கிறான்; நீதியும், தேவனுடைய வார்த்தையும், மாற்றமில்லாத நியாயப்பிரமாணத்தின் தீர்ப்பும் அவனுக்கு நியமித்திருக்கிற இடம் அதுவே.
நரகத்தின் வேதனைகளில் வெளிப்படும் தேவனுடைய அதே கோபத்திற்கும் உக்கிரத்திற்கும் அவர்கள் இப்பொழுதும் பாத்திரமாயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு கணமும் நரகத்திற்குள் இறங்கிப்போகாமல் இருப்பதற்குக் காரணம், அவர்கள் எவருடைய அதிகாரத்தில் இருக்கிறார்களோ அந்தத் தேவன் தற்சமயம் அவர்கள் மேல் கோபமாயில்லை என்பதனால் அல்ல; நரகத்தில் இப்பொழுது வேதனைப்பட்டுக்கொண்டு, அவருடைய உக்கிரத்தின் கடுமையைத் தாங்கி அநுபவிக்கிற அநேகக் கேடுகெட்ட ஆத்துமாக்கள் மேல் அவர் கோபமாயிருப்பது போலவே இவர்களிடத்திலும் கோபமாயிருக்கிறார். ஆம், நரகத்தின் அக்கினி ஜுவாலைகளில் இப்பொழுது வெந்துகொண்டிருக்கிற அநேகரைவிட, பூமியில் இப்பொழுது வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிற, ஒருவேளை இப்பொழுது நான் பேசுவதைச் சுகமாய் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிற சில திரளான ஜனங்கள் மேல் தேவன் அதிக கோபமுள்ளவராயிருக்கிறார். ஆகவே, தேவன் அவர்களுடைய பொல்லாப்பை மறந்துவிட்டார் என்றோ, அல்லது அதை அவர் பொருட்படுத்தவில்லை என்றோ நினைத்துவிடக் கூடாது; அதனால்தான் அவர் தம்முடைய கரத்தை அவிழ்த்துவிட்டு அவர்களை நிர்மூலமாக்காமல் வைத்திருக்கிறார். அவர்கள் தேவனைத் தங்களைப் போன்றவர் என்று கற்பனை செய்துகொண்டாலும், தேவன் முற்றிலும் அவர்களைப் போன்றவர் அல்ல. தேவனுடைய உக்கிரம் அவர்களுக்கு விரோதமாய் எரிகிறது; அவர்களுடைய அழிவுறக்கம் தூங்குவதில்லை (); பாதாளம் ஆயத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறது, அக்கினி சித்தம் பண்ணப்பட்டிருக்கிறது, சூளை இப்பொழுது சூடேறி அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளக் காத்திருக்கிறது; அக்கினி ஜுவாலைகள் இப்பொழுது சீறிப்பாய்ந்து பிரகாசிக்கின்றன. மின்னுகின்ற பட்டயம் தீட்டப்பட்டு அவர்களுக்கு மேலாக ஓங்கப்பட்டிருக்கிறது, பாதாளம் தனக்குக் கீழுள்ள தன் வாயைத் திறந்திருக்கிறது.
தேவன் எப்போது அனுமதிக்கிறாரோ, அந்த கணமே அவர்கள் மேல் பாய்ந்து அவர்களைத் தனக்குரியவர்களாய்ப் பிடித்துக்கொள்ளும்படி பிசாசு ஆயத்தமாய் நிற்கிறான். அவர்கள் அவனுக்குரியவர்கள்; அவர்களுடைய ஆத்துமாக்களை அவன் தன் வசம் வைத்துக்கொண்டு, தன் ஆளுகையின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். வேதாகமம் அவர்களை அவனுடைய ஆயுதசாலை என்று சித்தரிக்கிறது (). பிசாசுகள் அவர்களைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன; அவைகள் எப்பொழுதும் அவர்களுக்கு அருகிலும், அவர்களுடைய வலது பக்கத்திலும் இருக்கின்றன; தங்களுடைய இரையைக் கண்டு, அதை உடனே பட்சிக்கக் காத்திருந்து, தற்காலத்திற்கு மட்டும் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள பசியுள்ள சிங்கம் போல அவைகள் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அவைகளைத் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கிற தேவனுடைய கரம் விலக்கப்படுமானால், அவைகள் ஒரே கணத்தில் அந்தப் பரிதாபகரமான ஆத்துமாக்கள் மேல் பாய்ந்து விழும். அந்தப் பழைய சர்ப்பம் அவர்களுக்காக வாயைத் திறந்துகொண்டிருக்கிறது; நரகமும் அவர்களை விழுங்கத் தன் வாயைப் பெரிதாய்த் திறந்திருக்கிறது; தேவன் அனுமதிப்பாரானால், அவர்கள் சீக்கிரமாய் விழுங்கப்பட்டு அழிந்துபோவார்கள்.
பொல்லாத மனிதர்களுடைய ஆத்துமாக்களில் நரகத்திற்குரிய அக்கிரமக் கொள்கைகள் அரசாண்டு கொண்டிருக்கின்றன; தேவனுடைய தடுப்பு இல்லாவிட்டால், அவைகள் உடனடியாக நரக அக்கினியாய் மூண்டு பிரகாசிக்கும். ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்களுடைய இயல்பிலேயே நரக வேதனைக்கான அஸ்திவாரம் போடப்பட்டிருக்கிறது. நரக அக்கினியின் விதைகளாகிய அந்த ஊழல் நிறைந்த கொள்கைகள் அவர்களுக்குள் அரசாண்டு, அவர்களை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன. அந்தச் சிந்தனைகள் கிரியை செய்கிறவைகளும் வல்லமையுள்ளவைகளும், தங்களின் சுபாவத்தில் மிகவும் கொடூரமானவைகளுமாய் இருக்கின்றன; தேவனுடைய தடுக்கும் கரம் அவர்கள் மேல் இல்லாவிட்டால், அவைகள் சீக்கிரத்தில் வெடித்துக் கிளம்பும். நரக ஆக்கினைப் பெற்ற ஆத்துமாக்களின் இருதயங்களில் இருக்கும் அதே சீர்கேடும் அதே பகையும் எவ்வாறு எரிகிறதோ, அவ்வாறே இவர்களிடமிருந்தும் வெளிப்பட்டு, அவர்களுக்குள் உண்டாக்குவது போன்ற வேதனைகளை இவர்களுக்கும் உண்டாக்கும். பொல்லாதவர்களின் ஆத்துமாக்கள் வேதாகமத்தில் கொந்தளிக்கிற கடலுக்கு ஒப்பிடப்பட்டிருக்கின்றன (). தற்காலத்திற்கு, தேவன் கொந்தளிக்கிற கடலின் அலைகளைத் தமது மகா வல்லமையினால் கட்டுப்படுத்தி, "இம்மட்டும் வா, மிஞ்சி வராதே" என்று சொல்வது போல, அவர்களுடைய பொல்லாப்பையும் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். ஆனால் தேவன் அந்தத் தடுக்கும் வல்லமையை விலக்கிக்கொள்வாரானால், அது எல்லாவற்றையும் அழித்துக்கொண்டு பாய்ந்துவிடும். பாவம் என்பது ஆத்துமாவின் அழிவும் வேதனையுமாய் இருக்கிறது; அது தன் சுபாவத்திலேயே அழிவை உண்டாக்குவது; தேவன் அதைக் கட்டுப்படுத்தாமல் விட்டுவிடுவாரானால், ஆத்துமாவை முற்றிலும் வேதனைக்குள்ளாக்க வேறு எதுவும் தேவையில்லை. மனிதனுடைய இருதயத்தின் சீர்கேடு தன் உக்கிரத்தில் எல்லையற்றதும் அளவற்றதுமாய் இருக்கிறது; பொல்லாத மனிதர்கள் இங்கு வாழும்போது, அது இயற்கையின் போக்கினால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்கினியைப் போலிருக்கிறது; இருதயம் இப்பொழுது பாவத்தின் ஊற்றாய் இருப்பது போல, பாவம் கட்டுப்படுத்தப்படாவிட்டால், அது உடனடியாக ஆத்துமாவை ஒரு எரிகிற சூளையாக அல்லது அக்கினியும் கந்தகமும் எரியும் உலைக்களமாக மாற்றிவிடும்.
கையில் கண்ணுக்குத் தெரிந்த மரணத்தின் வழிகள் எதுவும் இல்லை என்பது, பொல்லாத மனிதர்களுக்கு ஒரு கணமும் பாதுகாப்பைத் தந்துவிடாது! ஒரு மனிதன் இப்பொழுது ஆரோக்கியமாய் இருக்கிறான் என்பதோ, அல்லது ஏதேனும் ஒரு விபத்தின் மூலமாக தான் உடனடியாக இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்துபோகும் வழி எதுவும் இப்பொழுது தெரியவில்லை என்பதோ, அவனுடைய சூழ்நிலைகளில் எவ்வித ஆபத்தும் தென்படவில்லை என்பதோ அவனுக்கு எவ்வித பாதுகாப்பையும் தந்துவிடாது. எல்லா யுகங்களிலும் இவ்வுலகின் பலதரப்பட்ட மற்றும் தொடர்ச்சியான அநுபவங்கள் காட்டுவது என்னவென்றால், ஒரு மனிதன் நித்தியத்தின் விளிம்பில் நிற்கவில்லை என்பதற்கோ, அவனுடைய அடுத்த அடி மற்றொரு உலகத்திற்குள் இருக்காது என்பதற்கோ இது எவ்வித ஆதாரமும் அல்ல. மனிதர்கள் திடீரென்று இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்துபோகும் காணப்படாத, எண்ணிப்பார்க்க முடியாத வழிகளும் சாதனங்களும் எண்ணிறந்தவைகளும் மனித அறிவுக்கு எட்டாதவைகளுமாய் இருக்கின்றன. மறுபடியும் பிறக்காத மனிதர்கள் நரகப் பாதாளத்தின் மேல் இருக்கும் ஒரு அழுகிய மூடியின் மீது நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்; அந்த மூடியில் அவர்களுடைய பாரத்தைத் தாங்க முடியாத பலவீனமான இடங்கள் எண்ணற்றவை, அந்த இடங்கள் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை. மரணத்தின் அம்புகள் மத்தியானத்திலும் காணப்படாமல் பறக்கின்றன; மிகக் கூர்மையான பார்வைகூட அவைகளைக் கண்டறிய முடியாது. பொல்லாத மனிதர்களை இவ்வுலகிலிருந்து எடுத்து நரகத்திற்கு அனுப்புவதற்குத் தேவனிடம் பலதரப்பட்ட ஆராய்ந்து முடியாத வழிகள் இருப்பதால், எந்தவொரு பொல்லாத மனிதனையும் எந்த கணத்திலும் அழிப்பதற்குத் தேவன் ஒரு அற்புதத்தைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமோ, அல்லது தமது சாதாரண பராமரிப்பின் வழியை விட்டுப் புறம்பே செல்ல வேண்டிய தேவையோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பாவிகள் இவ்வுலகை விட்டுப் புறப்படும் சகல வழிகளும் தேவனுடைய கரங்களில் இருக்கின்றன; அவைகள் முற்றிலும் அவருடைய வல்லமைக்கும் தீர்மானத்திற்கும் கீழ்ப்பட்டிருப்பதால், பாவிகள் எந்த நிமிஷத்திலும் நரகத்திற்குச் செல்வது என்பது, வழிகள் எதுவும் பயன்படுத்தப்படாத போது எவ்வாறு தேவனுடைய வெறும் சித்தத்தில் தங்கியிருக்குமோ, அதைக் காட்டிலும் சற்றும் குறைவில்லாமல் தேவனுடைய சித்தத்திலேயே தங்கியிருக்கிறது.
ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் தங்களது சொந்த ஜீவனைப் பாதுகாக்க எடுக்கும் விவேகமும் கவலையும், அல்லது மற்றவர்கள் அவர்களைப் பாதுகாக்க எடுக்கும் அக்கறையும் அவர்களை ஒரு கணமும் தப்புவிக்க முடியாது. இதற்குத் தேவனுடைய பராமரிப்பும் உலகளாவிய அநுபவமும் சாட்சி பகர்கின்றன. மனிதர்களுடைய சொந்த ஞானம் மரணத்திலிருந்து அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பல்ல என்பதற்கு ஒரு தெளிவான ஆதாரம் இருக்கிறது; அது பாதுகாப்பாய் இருக்குமானால், உலகத்தின் ஞானிகளுக்கும் விவேகிகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இடையே முதிர்வயதிற்கு முந்தின திடீர் மரணத்தின் ஆபத்துகளில் ஏதேனும் ஒரு வித்தியாசத்தைக் கண்டிருப்போம்; ஆனால் காரியம் என்னவாக இருக்கிறது? "...அறிவாளி மரிக்கிறதுபோல மூடனும் மரிக்கிறானே" ().
பொல்லாத மனிதர்கள் கிறிஸ்துவைப் புறக்கணித்து, தொடர்ந்து பொல்லாதவர்களாய் இருக்கும் வரை, நரகத்திலிருந்து தப்புவதற்காக அவர்கள் எடுக்கும் சகல பிரயாசங்களும் உபாயங்களும் அவர்களை ஒரு கணமும் நரகத்திலிருந்து பாதுகாக்காது. நரகத்தைக் குறித்துக் கேட்கும் ஜென்மசுபாவமுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் அதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்வேன் என்று தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான்; தன் சொந்த பாதுகாப்பிற்காகத் தன் சுயத்தையே நம்பியிருக்கிறான்; தான் செய்த காரியங்களிலும், இப்பொழுது செய்துகொண்டிருக்கிற காரியங்களிலும், இனி செய்யப்போகிற காரியங்களிலும் தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான்; ஒவ்வொருவனும் தான் எவ்வாறு ஆக்கினைத்தீர்ப்பைத் தவிர்ப்பது என்று தன் சொந்த மனதிற்குள் திட்டமிட்டு, தன் திட்டங்கள் நன்றாக இருப்பதாகத் தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான். இரட்சிக்கப்படுகிறவர்கள் சிலர் என்றும், இதற்கு முன்பு மரித்த மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நரகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள் என்றும் அவர்கள் கேட்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான்; ஆனால் மற்றவர்களைவிடத் தான் தப்பித்துக்கொள்வதற்குக் சிறந்த திட்டங்களைத் தீட்டியிருப்பதாக ஒவ்வொருவனும் கற்பனை செய்கிறான். அந்த வேதனை ஸ்தலத்திற்குச் செல்ல அவன் விரும்புவதில்லை; தான் தகுந்த கவனம் செலுத்தி, தவறிப்போகாதபடி காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்துவேன் என்று தன் மனதிற்குள் சொல்லிக்கொள்கிறான். ஆனால் மனிதர்களுடைய புத்தியற்ற பிள்ளைகள் தங்களுடைய சொந்த திட்டங்களிலும், தங்களது சொந்த பலம் மற்றும் ஞானத்தின் மீதான நம்பிக்கையிலும் தங்களைத் தாங்களே பரிதாபகரமாக ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் வெறும் நிழலைத் தான் நம்புகிறார்கள். இதற்கு முன்பு இதே கிருபையின் சாதனங்களின் கீழ் வாழ்ந்து, இப்பொழுது மரித்துப்போனவர்களில் பெரும்பாலோர் சந்தேகமின்றி நரகத்திற்குத்தான் சென்றிருக்கிறார்கள்; அதற்குப் பின் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பவர்களை விட அவர்கள் ஞானமில்லாதவர்களாய் இருந்தார்கள் என்பதோ, அல்லது தங்களது பாதுகாப்பிற்காக அவர்கள் நல்ல திட்டங்களைத் தீட்டவில்லை என்பதோ அதற்குக் காரணமல்ல. நாம் அவர்களோடு பேசி, அவர்கள் உயிரோடிருந்து நரகத்தைக் குறித்துக் கேட்டபோது இந்த வேதனைக்கு ஆளாவோம் என்று எப்போதாவது எதிர்பார்த்தீர்களா என்று ஒவ்வொருவரிடமும் விசாரித்தால், நாம் நிச்சயமாகப் பின்வரும் பதிலைத்தான் கேட்போம்: “இல்லை, நான் ஒருபோதும் இங்கு வர எண்ணவில்லை: என் மனதில் காரியங்களை வேறுவிதமாக ஒழுங்குபடுத்தியிருந்தேன்; நான் எனக்காக நல்ல திட்டங்களைத் தீட்டியதாக நினைத்தேன்; என் திட்டம் நல்லது என்று எண்ணினேன். நான் தகுந்த கவனம் செலுத்த நினைத்தேன்; ஆனால் அது எனக்கு எதிர்பாராமல் வந்தது; அந்த நேரத்திலும் அந்த விதத்திலும் அதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை; அது ஒரு திருடனைப் போல வந்தது. மரணம் என்னை முந்திக்கொண்டது: தேவனுடைய உக்கிரம் எனக்கு மிக வேகமாக வந்தது. ஓ, என் சபிக்கப்பட்ட புத்தியீனமே! இனிமேல் நான் என்ன செய்வேன் என்ற வீண் கனவுகளால் என்னைத் தானே இச்சைப்பகட்டி, எனக்குப் பிரியமாய் இருந்தேன்; நான் சமாதானமும் சவுக்கியமும் () என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தபோது, சடுதியான அழிவு என்மேல் வந்தது.”
ஜென்மசுபாவமுள்ள எந்தவொரு மனிதனையும் ஒரு கணமாவது நரகத்தில் விழாமல் காப்பேன் என்று தேவன் எந்தவொரு வாக்குத்தத்தத்தினாலும் தம்மைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. தேவன் நித்திய ஜீவனைக் குறித்தோ, அல்லது நித்திய மரணத்திலிருந்து விடுவிப்பதைக் குறித்தோ அல்லது பாதுகாப்பதைக் குறித்தோ தந்த வாக்குத்தத்தங்கள் யாவும் கிருபையின் உடன்படிக்கைக்குள் மட்டுமே அடங்கியுள்ளன; அந்த வாக்குத்தத்தங்கள் கிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்றும் ஆமென் என்றும் () கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் உடன்படிக்கையின் பிள்ளைகளாய் இராமல், வாக்குத்தத்தங்கள் எதையும் விசுவாசியாமல், உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தரிடத்தில் பங்குகொள்ளாமல் இருப்பவர்களுக்குக் கிருபையின் உடன்படிக்கையின் வாக்குத்தத்தங்களில் எவ்வித பங்கும் இல்லை என்பது நிச்சயம். எனவே, ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் ஊக்கமாய் தேடுவதற்கும் தட்டுவதற்கும் வாக்குத்தத்தங்கள் இருப்பதாகச் சிலர் கற்பனை செய்து வாதாடினாலும், ஒரு மனிதன் கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கும் வரை, அவன் மதத்தில் எவ்வளவு பிரயாசப்பட்டாலும், எவ்வளவு ஜெபங்கள் செய்தாலும், அவனை ஒரு கணமாவது நித்திய அழிவிலிருந்து காப்பதற்குத் தேவன் எவ்வித கடப்பாட்டிலும் இல்லை என்பது மிகத் தெளிவானது. இவ்வாறுதான் ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் நரகப் பாதாளத்திற்கு மேலாகத் தேவனுடைய கரத்தில் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அக்கினிப் பாதாளத்திற்குத் தகுதியானவர்கள், ஏற்கனவே அதற்கான தீர்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறார்கள்; தேவனோ கடுமையாகக் கோபமடைந்திருக்கிறார்: நரகத்தில் அவருடைய உக்கிரத்தின் கடுமையைத் தற்சமயம் அநுபவித்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் மேல் அவருக்கு இருக்கும் கோபத்தைப் போலவே இவர்களிடத்திலும் அவருடைய கோபம் பெரிதாயிருக்கிறது; அந்தக்கோபத்தைத் தணிப்பதற்கோ அல்லது குறைப்பதற்கோ அவர்கள் எள்ளளவும் எதுவும் செய்யவில்லை, அவர்களை ஒரு கணமாவது தாங்கிப் பிடிப்பதற்குக் தேவன் எந்தவொரு வாக்குத்தத்தத்தினாலும் கட்டுப்படவுமில்லை. பிசாசு அவர்களுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான், நரகமும் அவர்களுக்காக வாயைத் திறந்திருக்கிறது, அக்கினி ஜுவாலைகள் அவர்களைச் சுற்றிக் கூடிப் பிரகாசித்து, அவர்களைப் பிடித்து விழுங்கப் பார்க்கின்றன; அவர்களுடைய சொந்த இருதயங்களுக்குள் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்கினி வெடித்துக் கிளம்பப் போராடுகிறது; தங்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்கக்கூடிய எந்தவொரு சாதனமும் அவர்களுக்கு எட்டக்கூடிய தூரத்தில் இல்லை. சுருக்கமாகக் கூறின், அவர்களுக்கு எந்தவொரு அடைக்கலமும் இல்லை, பற்றிக்கொள்ள எதுவும் இல்லை; ஒவ்வொரு கணமும் அவர்களைப் பாதுகாப்பது கோபமடைந்த தேவனுடைய வெறும் தன்னிச்சையான சித்தமும், உடன்படிக்கைக்குப் புறம்பான, கடப்பாடற்ற நீடிய பொறுமையுமே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

இந்தக் கொடூரமான பிரசங்கப் பொருளின் நோக்கம், மறுபடியும் பிறக்காத ஜென்மசுபாவமுள்ள ஜனங்களை அவர்கள் இருக்கும் ஆபத்தைக் குறித்த உணர்வடைதலுக்கு நேராக எழுப்புவதேயாகும்; நீங்கள் இதுவரை கேட்டுக் கொண்டுவந்த காரியங்கள் யாவும் கிறிஸ்துவுக்குப் புறம்பே இருக்கிற ஒவ்வொருவருடைய நிலையுமே ஆகும். அந்த வேதனையின் உலகமும், எரிகிற கந்தகக் கடலும் உங்களுக்குக் கீழே பரந்து விரிந்து கிடக்கின்றன. தேவனுடைய உக்கிரத்தின் சீறிப்பாய்ந்து எரியும் அக்கினி ஜுவாலைகளையுடைய பயங்கரமான பாதாளம் அங்கே இருக்கிறது; நரகத்தின் அகன்ற வாய் பெரிதாய்த் திறக்கப்பட்டிருக்கிறது; நீங்கள் நிற்பதற்கு அங்கே ஆதாரமாக எதுவும் இல்லை, உங்களுக்கும் நரகத்திற்கும் இடையே வெறும் காற்றைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை; உங்களைத் தாங்கிப் பிடிப்பது தேவனுடைய வல்லமையும் அவருடைய வெறும் பிரியமுமே ஆகும். நீங்கள் அநேகமாய் இதை உணராமலிருக்கலாம்; நீங்கள் நரகத்திற்குள் தள்ளப்படாமல் பாதுகாக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறீர்கள், ஆனால் அதில் கிரியை செய்யும் தேவனுடைய கரத்தைக் காண்பதில்லை. மாறாக, உங்களுடைய சரீரக் கட்டமைப்பின் நல்ல ஆரோக்கியம், உங்கள் ஜீவனைப் பாதுகாப்பதில் நீங்கள் காட்டும் அக்கறை, மற்றும் உங்களைப் பராமரிப்பதற்காக நீங்கள் கையாளும் சாதனங்கள் போன்ற மற்றக் காரியங்களையே நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். ஆனால் உண்மையாகவே இவைகள் யாவும் ஒன்றுமில்லை; தேவன் தமது கரத்தை விலக்கிக்கொள்வாரானால், காற்றில் தொங்கவிடப்பட்ட ஒருவனைத் தாங்குவதற்கு மெல்லிய காற்று எம்மாத்திரம், அவ்வாறே நீங்கள் கீழே விழுந்துபோகாமல் தடுப்பதற்கு இவைகளும் எம்மாத்திரமுமாய் இருக்கும். உங்களுடைய பொல்லாப்பானது உங்களை ஈயத்தைப் போலப் பாரமாக்கி, நரகத்தை நோக்கி மகா எடையோடும் அழுத்தத்தோடும் உங்களை இழுக்கிறது; தேவன் உங்களை விட்டுவிடுவாரானால், நீங்கள் உடனடியாக மூழ்கி, அடிவாரமில்லாத அந்தப் பாதாளத்திற்குள் மிக வேகமாய் இறங்கி அமிழ்ந்து போவீர்கள். உங்களுடைய ஆரோக்கியமான சரீரக் கட்டமைப்பும், உங்களுடைய சொந்த அக்கறையும் விவேகமும், சிறந்த உபாயங்களும், உங்களுடைய சகல நீதிகளும் உங்களைத் தாங்கிப் பிடிப்பதற்கும், நரகத்திற்குப் புறம்பே உங்களைக் காப்பதற்கும் எவ்விதத்திலும் உதவாது; கீழே விழுகின்ற ஒரு பெரும் பற்பதத்தைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்கு ஒரு சிலந்தி வலை எம்மாத்திரம், அவ்வாறே இவைகளும் இருக்கும். தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள பிரியம் மட்டும் இல்லாவிட்டால், இந்தப் பூமி உங்களை ஒரு கணமும் சுமக்காது, ஏனெனில் நீங்கள் அதற்கு ஒரு பாரமாய் இருக்கிறீர்கள்; சிருஷ்டியானது உங்களினிமித்தம் தவிக்கிறது; சிருஷ்டியானது மனப்பூர்வமாய் அல்ல, உங்களுடைய அழிவின் அடிமைத்தனத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறது; பாவத்திற்கும் சாத்தானுக்கும் ஊழியஞ்செய்ய உங்களுக்கு வெளிச்சம் தரும்படி சூரியன் மனப்பூர்வமாய் உங்கள் மேல் பிரகாசிப்பதில்லை; உங்களுடைய இச்சைகளைத் திருப்திப்படுத்தப் பூமி மனப்பூர்வமாய் தன் பலனைத் தருவதில்லை; உங்களுடைய பொல்லாப்புகள் அரங்கேறும் மேடையாக இருக்க அது மனப்பூர்வமாய் சம்மதிப்பதுமில்லை; தேவனுடைய சத்துருக்களுக்கு ஊழியஞ்செய்ய உங்கள் ஜீவனை நீங்கள் செலவழித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, உங்களுடைய முக்கிய உறுப்புகளில் ஜீவ அக்கினியைத் தக்கவைக்க உங்களுக்கு மூச்சுக் காற்றைத் தர காற்று மனப்பூர்வமாய் ஊழியம் செய்வதில்லை. தேவனுடைய சிருஷ்டிகள் நல்லவைகளாய் இருக்கின்றன, மனிதர்கள் அவற்றைக் கொண்டு தேவனுக்கு ஊழியஞ்செய்யும்படிக்கே அவைகள் உண்டாக்கப்பட்டன; அவைகளின் சுபாவத்திற்கும் நோக்கத்திற்கும் முற்றிலும் மாறான வேறெந்த நோக்கத்திற்கும் அவைகள் மனப்பூர்வமாய் உட்படுவதில்லை. நம்பிக்கையோடே அதைக் கீழ்ப்படுத்தின தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள கரம் மட்டும் இல்லாவிட்டால், இவ்வுலகம் உங்களைக் கக்கிப்போடும். தேவனுடைய உக்கிரத்தின் கார்மேகங்கள் இப்பொழுது உங்களுடைய தலைகளுக்கு மேலாக நேராகத் தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன, அவைகள் பயங்கரமான புயலினாலும் இடிமுழக்கத்தினாலும் நிறைந்திருக்கின்றன; தேவனுடைய தடுக்கும் கரம் இல்லாவிட்டால், அவைகள் உடனடியாக உங்கள் மேல் வெடித்துப் பாயும். தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள பிரியம் தற்காலத்திற்கு அவருடைய கடுமையான காற்றை நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது, இல்லையென்றால் அது மகா உக்கிரத்தோடு வரும்; உங்களுடைய அழிவு பெருங்காற்றைப் போல வரும், நீங்கள் கோடைகாலத்துப் போரடிக்கும் களத்தின் பதரைப் போல இருப்பீர்கள்.

தேவனுடைய உக்கிரம் தற்காலத்திற்குத் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் பெரும் வெள்ளத்தைப் போலிருக்கிறது; ஒரு மதகு திறக்கப்படும் வரை அவைகள் மென்மேலும் பெருகி, மிக உயரமாய் எழும்புகின்றன; அந்த நீரோட்டம் எவ்வளவு காலம் தடுத்து வைக்கப்படுகிறதோ, அது ஒருமுறை அவிழ்த்துவிடப்படும்போது அதின் வேகம் அவ்வளவு அதிவேகமாகவும் மகா வல்லமையுள்ளதாகவும் இருக்கும். உங்களுடைய பொல்லாத கிரியைகளுக்கான ஆக்கினைத்தீர்ப்பு இதுவரை நிறைவேற்றப்படவில்லை என்பது உண்மைதான்; தேவனுடைய நீதியின் ஆக்கினை வெள்ளம் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அதே நேரத்தில் உங்களுடைய குற்ற உணர்வு தொடர்ச்சியாய் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது, நீங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் அதிக உக்கிரத்தைச் சேர்த்து வைக்கிறீர்கள்; அந்த வெள்ள நீர் தொடர்ச்சியாய் எழும்பி மென்மேலும் வல்லமையுள்ளதாய் மாறுகிறது. தடுத்து வைக்கப்படுவதை விரும்பாமல், முன்னோக்கிப் பாயக் கடுமையாய் நெருக்குகிற அந்த வெள்ள நீரைத் தடுத்து நிறுத்துவது தேவனுடைய வெறும் பிரியமே அன்றி வேறொன்றுமில்லை. தேவன் அந்த மதகிலிருந்து தமது கரத்தை மட்டும் விலக்கிக்கொள்வாரானால், அது உடனடியாகப் பறந்து திறந்துகொள்ளும்; தேவனுடைய கடுங்கோபத்தின் அக்கினி வெள்ளம் மனித அறிவுக்கு எட்டாத உக்கிரத்தோடு புறப்பட்டு, சர்வவல்லமையுள்ள பராக்கிரமத்தோடு உங்கள் மேல் வரும். உங்களுடைய பலம் நரகத்திலிருக்கும் மிகக் கொடூரமான பலத்த பிசாசின் பலத்தைக் காட்டிலும் பத்தாயிரம் மடங்கு பெரியதாயிருந்தாலும், அதை எதிர்த்து நிற்கவோ அல்லது சகித்துக்கொள்ளவோ அது எம்மாத்திரமும் போதாது.

தேவனுடைய உக்கிரத்தின் வில் நாணேற்றப்பட்டு, அம்பு நாணிலே ஆயத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறது; நீதியானது அந்த வில்லை உங்களுடைய இருதயத்திற்கு நேராகத் திருப்பி, வில்லைக் கடுமையாய் இழுக்கிறது; அந்த அம்பு உங்களுடைய இரத்தத்தினால் வெறிக்காதபடி ஒரு கணமாவது தடுத்து நிறுத்துவது, வாக்குத்தத்தமோ அல்லது எவ்வித கடப்பாடோ இல்லாத, கோபமடைந்த தேவனுடைய வெறும் பிரியமே ஆகும்.

இவ்வாறு, தேவனுடைய ஆவியின் மகா வல்லமையினால் தங்களது ஆத்துமாக்களில் ஒரு பெரும் இருதய மாற்றத்தைக் கண்டடையாத நீங்களெல்லாரும்; மறுபடியும் பிறக்காமலும், புதிய சிருஷ்டிகளாக மாற்றப்படாமலும், பாவத்தில் மரித்த நிலையிலிருந்து இதுவரை அநுபவித்திராத ஒரு புதிய வெளிச்சம் மற்றும் ஜீவ நிலைக்கு எழுப்பப்படாமலும் இருக்கிற நீங்களெல்லாரும் கோபமடைந்த தேவனுடைய கரங்களில் இருக்கிறீர்கள். உங்களுடைய ஜீவியத்தில் அநேகக் காரியங்களை நீங்கள் சீர்திருத்தியிருந்தாலும், அநேக மத உணர்வுகளைப் பெற்றிருந்தாலும், உங்களுடைய குடும்பங்களிலும், அந்தரங்க அறைகளிலும், தேவனுடைய ஆலயத்திலும் மதச் சடங்குகளைக் கடைப்பிடித்து வந்தாலும், இந்த கணமே நித்திய அழிவுக்குள் நீங்கள் விழுங்கப்படாதபடி உங்களைக் காப்பது தேவனுடைய வெறும் பிரியமே அன்றி வேறொன்றுமில்லை. நீங்கள் கேட்கும் இந்த உண்மையைக் குறித்து இப்பொழுது நீங்கள் உணர்வில்லாதவர்களாய் இருந்தாலும், இன்னும் சற்றுக்காலத்தில் அதை முழுமையாய் உணர்ந்துகொள்வீர்கள். உங்களைப் போன்ற சூழ்நிலைகளிலிருந்து இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்தவர்கள் அது அவ்வாறே இருந்தது என்பதைக் காண்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்களில் பெரும்பாலோர் மேல் அழிவு சடிதியாய் வந்தது; அவர்கள் அதைச் சற்றும் எதிர்பாராதிருந்தபோது, சமாதானமும் சவுக்கியமும் () என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தபோதே அது வந்தது. இப்பொழுது அவர்கள் காண்கிறார்கள், தாங்கள் சமாதானத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும் நம்பியிருந்த அந்தக் காரியங்கள் யாவும் வெறும் காற்றையும் வெற்று நிழல்களையும் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்பதை.

ஒருவன் ஒரு சிலந்தியையோ அல்லது ஏதேனும் ஒரு அருவருப்பான பூச்சியையோ அக்கினிக்கு மேலாகப் பிடிப்பது போல, உங்களை நரகப் பாதாளத்திற்கு மேலாகப் பிடித்திருக்கிற தேவன் உங்களை அருவருக்கிறார், அவர் கடுமையாய் உக்கிரமடைந்திருக்கிறார்; உங்களுக்கு விரோதமான அவருடைய கோபம் அக்கினியைப் போல எரிகிறது; உங்களை அக்கினிக்குள் தள்ளுவதைத் தவிர வேறு எதற்கும் நீங்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்றே அவர் பார்க்கிறார். உங்களுடைய முகத்தைத் தமது பார்வையில் சகித்துக்கொள்ள முடியாதபடி அவர் சுத்தமான கண்களையுடையவராயிருக்கிறார்; நம்முடைய கண்களுக்கு மகா கொடூரமான விஷசர்ப்பம் எவ்வளவு அருவருப்பானதோ, அதைவிடப் பத்தாயிரம் மடங்கு அதிகமாய் நீங்கள் அவருடைய கண்களில் அருவருப்பானவர்களாய் இருக்கிறீர்கள். ஒரு பிடிவாதமுள்ள துரோகி தன் ராஜாவுக்கு விரோதமாய் நடந்துகொண்டதைவிட, நீங்கள் அவருக்கு விரோதமாய் எல்லையற்ற விதத்தில் அதிகமாய்க் குற்றஞ்செய்திருக்கிறீர்கள்; அப்படியிருந்தும், ஒவ்வொரு கணமும் நீங்கள் அக்கினிக்குள் விழுந்துவிடாதபடி உங்களைத் தாங்குவது அவருடைய கரம் மட்டுமே. கடந்த இரவில் நீங்கள் நரகத்திற்குச் செல்லாமல் இருந்ததற்கும்; தூங்குவதற்காக உங்களுடைய கண்களை மூடின பின்பு, மீண்டும் இவ்வுலகில் விழித்தெழும்படி அநுமதிக்கப்பட்டதற்கும் காரணம் அதுவே அன்றி வேறொன்றுமில்லை. காலையில் நீங்கள் எழுந்திருந்தது முதல் இதுவரை நரகத்திற்குள் விழுந்துவிடாமல் இருப்பதற்குத் தேவனுடைய கரம் உங்களைத் தாங்கிப் பிடித்திருப்பதைத் தவிர வேறு எந்தவொரு காரணமும் கூற முடியாது. அவருடைய இரக்கத்தைத் தவிர வேறு எந்த காரணமும் கூற முடியாது; ஆம், இந்த கணமே நீங்கள் நரகத்திற்குள் விழுந்துவிடாமல் இருப்பதற்கும் வேறு எந்தக் காரணமும் கூற முடியாது.

ஓ பாவியே, நீ எவ்வளவு பயங்கரமான ஆபத்தில் இருக்கிறாய் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்! அது தேவனுடைய உக்கிரத்தின் ஒரு பெரும் சூளையாகவும், அகன்றதும் அடிவாரமில்லாததுமான ஒரு பாதாளமாகவும் இருக்கிறது; நரகத்தில் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு பெற்ற அநேகர் மேல் தேவன் எவ்வளவு கோபமாயிருக்கிறாரோ, அவ்வளவு கோபம் உன்மேலும் மூண்டிருக்கும் தேவனுடைய கரத்திலே நீ தொங்கவிடப்பட்டிருக்கிறாய். நீ ஒரு மெல்லிய நூலிலே தொங்குகிறாய், தெய்வீக உக்கிரத்தின் அக்கினி ஜுவாலைகள் அதைச் சுற்றிலும் சீறிப்பாய்ந்து, அதை எந்த கணத்திலும் கருகப்பண்ணி அறுத்தெறிய ஆயத்தமாய் இருக்கின்றன; உனக்கோ எந்தவொரு மத்தியஸ்தரிடத்திலும் பங்கும் இல்லை, உன்னைத் தப்புவித்துக்கொள்ளப் பற்றிக்கொள்ள எதுவும் இல்லை, தேவனுடைய கோபத்தின் அக்கினி ஜுவாலைகளைத் தடுத்து நிறுத்த உன்னுடையதாக எதுவும் இல்லை, நீ செய்த காரியம் எதுவும் இல்லை, தேவன் உன்னை ஒரு கணமாவது உதிரிவிடும்படி செய்ய உன்னால் கூடக்கூடிய காரியம் எதுவும் இல்லை. இங்கே இன்னும் விசேஷமாய் இவற்றைச் சிந்தித்துப் பார்:

இது எவருடைய உக்கிரம் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார். இது எல்லையற்ற தேவனுடைய உக்கிரமாய் இருக்கிறது. இது வெறும் மனுஷனுடைய கோபமாய் மட்டும் இருக்குமானால், அது மகா வல்லமையுள்ள ஒரு ராஜாவினுடைய கோபமாய் இருந்தாலும், அது ஒப்பிடத்தக்க அளவில் சற்றே மதிக்கப்பட வேண்டியதொன்றாய் இருக்கும். ராஜாக்களின் கோபம் மகா பயங்கரமானது, விசேஷமாய்த் தங்களது குடிமக்களின் சொத்துக்களையும் ஜீவனையும் தங்களது வெறும் சித்தத்தின்படி ஆளுகை செய்யக்கூடிய தன்னிச்சையான அதிகாரமுள்ள ராஜாக்களின் கோபம் மகா பயங்கரமானது. நீதிமொழிகள் () கூறுகிறது: "ராஜாவின் பயங்கரம் சிங்கத்தின் கெர்ச்சிப்புக்குச் சமானம்; அவனைக் கோபப்படுத்துகிறவன் தன் ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்க் குற்றஞ்செய்கிறான்." ஒரு தன்னிச்சையான ராஜாவைக் கடுமையாய்க் கோபப்படுத்துகிற ஒரு குடிமகன், மனித அறிவு கண்டுபிடிக்கக்கூடிய அல்லது மனித வல்லமை உண்டாக்கக்கூடிய மிகக் கொடூரமான வேதனைகளை அநுபவிக்க நேரிடலாம். ஆனால் பூமியின் மகா பெரிய அதிபதிகள், தங்களது மகா பெரிய மகிமையிலும் பலத்திலும் இருக்கும்போதும், தங்களது மகா பெரிய பயங்கரங்களை உடுத்தியிருக்கும்போதும், பரலோகத்திற்கும் பூமிக்கும் மகா பெரிய சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகரும் ராஜாவுமாயிருக்கிறவருக்கு முன்பாக அவர்கள் வெறும் பலவீனமான, தூசியிலுள்ள அருவருப்பான புழுக்களே ஆவர். அவர்கள் மகா கோபமடைந்து, தங்களது முழு உக்கிரத்தையும் வெளிப்படுத்தினாலும் அவர்களால் செய்யக்கூடிய காரியம் மிகக் குறைவே. பூமியின் ராஜாக்கள் எல்லாரும் தேவனுக்கு முன்பாக வெட்டுக்கிளிகளைப் போலிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒன்றுமில்லை, ஒன்றுமில்லாமைக்கும் குறைவானவர்கள்; அவர்களுடைய அன்பும் அவர்களுடைய பகையும் அலட்சியம் செய்யப்படத்தக்கவையே. மகா பெரிய ராஜாதி ராஜாவின் உக்கிரம் அவர்களுடைய கோபத்தைவிட எவ்வளவு பயங்கரமானதோ, அவ்வாறே அவருடைய மகிமையும் பெரியது. “என் சிநேகிதராகிய உங்களுக்கு நான் சொல்லுகிறேன்: சரீரத்தைக் கொலைசெய்து, அதின்பின்பு வேறொன்றும் செய்ய வல்லமையில்லாதவர்களுக்குப் பயப்படாதிருங்கள். நீங்கள் இன்னாருக்குப் பயப்பட வேண்டுமென்று உங்களுக்குக் காண்பிக்கிறேன்: கொலைசெய்தபின்பு நரகத்திலே தள்ள வல்லமையுள்ளவருக்குப் பயப்படுங்கள்; ஆம், அவருக்கே பயப்படுங்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” ().
நீங்கள் ஆளாகியிருப்பது தேவனுடைய உக்கிரத்தின் கடுமைக்கே ஆகும். தேவனுடைய கோபத்தைக் குறித்து நாம் வேதாகமத்தில் அநேக இடங்களில் வாசிக்கிறோம்; ஏசாயா ()-ல், "அவர்களுடைய கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக சத்துருக்களுக்கு உக்கிரத்தையும்... பலியாகச் செலுத்துவார்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. மேலும் ஏசாயா ()-ல், "இதோ, கர்த்தர் தமது கோபத்தை உக்கிரமாகவும், தமது கடிந்துகொள்ளுதலை அக்கினிஜுவாலைகளாகவும் செலுத்த அக்கினியோடும் பிரளயங்காற்றுக்கொப்பான தமது இரதங்களோடும் வருவார்" என்றுள்ளது. இன்னும் அநேக இடங்களிலும் இவ்வாறே வாசிக்கிறோம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ()-ல், "...சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய உக்கிரகோபமாகிய மதுவூறலின்கடையை..." என்று நாம் வாசிக்கிறோம். இந்த வார்த்தைகள் மகா பயங்கரமானவை. "தேவனுடைய கோபம்" என்று மட்டும் சொல்லப்பட்டிருந்தால், அந்த வார்த்தைகளே விவரிக்க முடியாத பயங்கரத்தை உணர்த்தியிருக்கும்; ஆனால் இங்கே "தேவனுடைய உக்கிரகோபம்" அல்லது தேவனுடைய கடுங்கோபம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது! யெகோவாவின் உக்கிரம்! ஓ, அது எவ்வளவு பயங்கரமானதாய் இருக்க வேண்டும்! இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் தங்களுக்குள் கொண்டுள்ள பயங்கரத்தை எவரால் விவரிக்க அல்லது கற்பனை செய்ய முடியும்? மேலும் அது, "சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய உக்கிரகோபம்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அவருடைய கடுங்கோபம் எதை உண்டாக்குமோ, அதில் அவருடைய சர்வவல்லமையுள்ள பராக்கிரமத்தின் மகா பெரிய வெளிப்பாடு இருக்கும் என்பது போல இது இருக்கிறது; மனிதர்கள் தங்களது கடுங்கோபத்தில் தங்களது முழு பலத்தையும் வெளிப்படுத்துவது போல, சர்வவல்லமை உள்ளவரே கோபமடைந்து, தமது வல்லமையை வெளிப்படுத்துவது போல இது இருக்கிறது. ஓ! அப்படியென்றால், அதின் விளைவு என்னவாயிருக்கும்? அதை அநுபவிக்கப்போகும் அந்தப் பரிதாபகரமான புழுவின் நிலை என்னவாகும்? எவனுடைய கைகள் பலமுள்ளவைகளாய் இருக்க முடியும்; எவனுடைய இருதயம் அதைச் சகித்துக்கொள்ள முடியும்? இதற்கு ஆளாகப்போகும் அந்தப் பரிதாபகரமான சிருஷ்டி, விவரிக்க முடியாத, கற்பனை செய்ய முடியாத எவ்வளவு பயங்கரமான வேதனையின் ஆழத்திற்குள் மூழ்கடிக்கப்படுவான்! மறுபடியும் பிறக்காத நிலையில் இன்னும் இருக்கிற நீங்களெல்லாரும் இதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தேவன் தமது கடுங்கோபத்தை நிறைவேற்றுவார் என்பது, அவர் எவ்வித இரக்கமுமின்றி தமது உக்கிரத்தைச் செலுத்துவார் என்பதைக் குறிக்கிறது. தேவன் உங்களுடைய சூழ்நிலையின் விவரிக்க முடியாத பயங்கரத்தைக் காணும்போது, உங்களுடைய வேதனை உங்களுடைய பலத்திற்கு மிஞ்சிய அளவற்றதாய் இருப்பதைக் காணும்போது, உங்களுடைய பரிதாபகரமான ஆத்துமா எவ்வாறு நசுக்கப்பட்டு, எல்லையற்ற ஒரு இருளுக்குள் மூழ்கிப்போகிறது என்பதைக் காணும்போது, அவர் தமது உக்கிரத்தை நிறைவேற்றாமல் நிறுத்தமாட்டார், அல்லது தமது கரத்தை எள்ளளவும் குறைக்கமாட்டார்; அங்கே எந்தவொரு மட்டுப்படுத்தலோ இரக்கமோ இருக்காது, தேவன் அப்போது தமது கடுமையான காற்றை நிறுத்தவே மாட்டார். அவர் உங்களுடைய நலனைக் கருதமாட்டார், அல்லது நீங்கள் விவரிக்க முடியாத அளவில் அதிகமாய் வேதனைப்படுகிறீர்களோ என்பதைக் குறித்து அவர் கவலைப்படமாட்டார்; மாறாக, கடுமையான நீதி எதைக் கேட்கிறதோ, அதைக் காட்டிலும் சற்றும் குறைவாக நீங்கள் வேதனைப்பட மாட்டீர்கள்; உங்களுக்கு அதைச் சகிப்பது மகா கடினமாய் இருப்பதினிமித்தம் அங்கே எதுவும் தடுத்து வைக்கப்பட மாட்டாது. “ஆதலால் நானும் உக்கிரத்தோடே காரியத்தை நடப்பிப்பேன்; என் கண் தப்பவிடுவதில்லை, நான் இரங்குவதுமில்லை; அவர்கள் மகா சத்தமாய் என் செவிகள் கேட்கக் கூப்பிட்டாலும் அவர்களுக்கு நான் செவிகொடேன்” (). இப்பொழுதோ, தேவன் உங்கள் மேல் இரக்கமாயிருக்க ஆயத்தமாய் நிற்கிறார்; இது இரக்கத்தின் நாள்; இரக்கத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் சில நம்பிக்கையோடு நீங்கள் இப்பொழுது கூப்பிட முடியும். ஆனால் ஒருமுறை இரக்கத்தின் நாள் கடந்துபோகுமானால், உங்களுடைய மகா பரிதாபகரமான, வேதனை நிறைந்த கூக்குரல்களும் அலறல்களும் வீணாய்விடும்; உங்களுடைய நலனைக் குறித்துத் தேவன் எவ்வித அக்கறையுமின்றி, நீங்கள் முற்றிலும் கைவிடப்பட்டு தேவனால் எறிந்துபோடப்படுவீர்கள். நீங்கள் வேதனையை அநுபவிப்பதைத் தவிர வேறு எந்தவொரு நோக்கத்திற்காகவும் தேவன் உங்களை வைத்திருக்க மாட்டார்; வேறு எந்த நோக்கத்திற்காகவும் நீங்கள் ஜீவனோடு வைக்கப்பட மாட்டீர்கள்! ஏனெனில் நீங்கள் அழிவுக்கு ஏதுவாக ஆயத்தமாக்கப்பட்ட உக்கிரத்தின் பாத்திரமாய் இருப்பீர்கள்; அந்தப் பாத்திரம் உக்கிரத்தினால் முழுமையாய் நிரப்பப்படுவதைத் தவிர வேறு எதற்கும் பயன்படாது. நீங்கள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது அவர் உங்கள் மேல் இரங்குவதற்குப் பதிலாக, அவர் "நகைத்து பரியாசம் செய்வார்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. “நான் கூப்பிட்டும் நீங்கள் கேட்கமாட்டோம் என்றீர்கள்; நான் என் கையை நீட்டியும் கவனிக்கிறவன் ஒருவனுமில்லை. என் ஆலோசனையையெல்லாம் நீங்கள் தள்ளி, என் கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுத்தீர்கள். ஆகையால் நானும் உங்கள் ஆபத்துக்காலத்தில் நகைப்பேன்; நீங்கள் பயப்படும் காரியம் வரும்போது பரியாசம் செய்வேன். நீங்கள் பயப்படும் காரியம் பாழாக்குதலைப்போல வரும்போது, உங்கள் ஆபத்து சூறாவளியைப்போல அணைந்துவரும்போது, நெருக்கமும் இடுக்கமும் உங்கள்மேல் வரும்போது பரியாசம் செய்வேன். அப்பொழுது அவர்கள் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள், நான் மறுஉத்தரவு கொடுக்கமாட்டேன்; அவர்கள் அதிகாலையிலே என்னைத்தேடுவார்கள், என்னைக்காணமாட்டார்கள். அவர்கள் அறிவை வெறுத்தார்கள், கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயத்தைத் தெரிந்துகொள்ளாமற்போனார்கள். என் ஆலோசனையை அவர்கள் விரும்பவில்லை, என் கடிந்துகொள்ளுதலையெல்லாம் அலட்சியம்பண்ணினார்கள். ஆகையால் அவர்கள் தங்கள் வழியின் பலனைப் புசித்து, தங்கள் ஆலோசனைகளினால் திருப்தியடைவார்கள். பேதைகளின் பின்வாங்குதல் அவர்களைக் கொல்லும், மூடர்களின் அஜாக்கிரதை அவர்களை அழிக்கும்” (). மகா பெரிய தேவனுடைய அந்த வார்த்தைகள் எவ்வளவு பயங்கரமானவை: “...என் கோபத்திலே அவர்களை மிதித்து, என் உக்கிரத்திலே அவர்களை நசுக்கிப்போட்டேன்; அவயவங்களின் இரத்தம் என் வஸ்திரங்களின்மேல் தெளித்துக்கொண்டது, என் உடைகளையெல்லாம் கறைப்படுத்தினேன்” (). அலட்சியம், வெறுப்பு, மற்றும் உக்கிரமான கோபம் ஆகிய இந்த மூன்று காரியங்களின் மகா பெரிய வெளிப்பாடுகளைத் தங்களுக்குள் கொண்டுள்ள வார்த்தைகளை இதைவிடக் கற்பனை செய்ய முடியாது. உங்களைக் குறித்து இரங்கும்படி நீங்கள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டால், உங்களுடைய துயரமான நிலையில் அவர் உங்கள் மேல் இரங்குவதற்கோ அல்லது சற்றேனும் தயவு காட்டுவதற்கோ பதிலாக, அவர் உங்களைத் தமது கால்களின் கீழ் மிதித்துப்போடுவார்; சர்வவல்லமையுள்ளவர் உங்களை மிதிக்கும் எடையைத் உங்களால் தாங்க முடியாது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தும், அவர் அதைப் பொருட்படுத்தாமல், இரக்கமின்றி உங்களைத் தமது கால்களின் கீழ் நசுக்குவார்; உங்களுடைய இரத்தத்தை நசுக்கித் தெறிக்கப்பண்ணுவார், அது அவருடைய வஸ்திரங்களின் மேல் தெளித்து, அவருடைய உடைகளையெல்லாம் கறைப்படுத்தும். அவர் உங்களை வெறுப்பது மட்டுமல்ல, உங்களை மகா அலட்சியமாய் எண்ணுவார்; வீதிகளின் சேற்றைப் போல மிதிக்கப்படுவதற்குக் கீழான இடமே தவிர வேறு எந்த இடமும் உங்களுக்குத் தகுதியானதாகக் கருதப்பட மாட்டாது.
நீங்கள் ஆளாகியிருக்கும் வேதனையானது, யெகோவாவின் உக்கிரம் என்ன என்பதை வெளிப்படுத்தும்படி தேவன் கட்டளையிடும் வேதனையாய் இருக்கிறது. தேவனுடைய அன்பு எவ்வளவு சிறந்தது என்பதையும், அதே நேரத்தில் அவருடைய உக்கிரம் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதையும் தூதர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் காண்பிக்க வேண்டும் என்பது தேவனுடைய இருதயத்தின் நோக்கமாய் இருக்கிறது. சில சமயங்களில் பூமியின் ராஜாக்கள் தங்களை எதிர்ப்பவர்கள் மேல் நிறைவேற்றும் கடுமையான தண்டனைகளின் மூலமாகத் தங்களது கோபம் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதைக் காண்பிக்க விரும்புவதுண்டு. பாபிலோனிய பேரரசின் மகா பெரிய விவேகமும் பெருமையுமுள்ள மன்னனான நேபுகாத்நேச்சார், சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்கள் மேல் கோபமடைந்தபோது, தன் உக்கிரத்தைக் காண்பிக்க விரும்பி, எரிகிற அக்கினிச் சூளையை வழக்கம்போலச் சூடாக்குவதைப் பார்க்கிலும் ஏழு மடங்கு அதிகமாய் அதைச் சூடாக்கும்படி கட்டளையிட்டான்; சந்தேகமின்றி, மனித அறிவு எவ்வளவு தூரம் அதைச் சூடாக்க முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் அதின் உக்கிரம் அதிகரிக்கப்பட்டது. ஆனால் மகா பெரிய தேவனும் தமது சத்துருக்களின் கடுமையான வேதனைகளின் மூலமாகத் தமது உக்கிரத்தைக் காண்பிக்கவும், தமது பயங்கரமான மகிமையையும் மகா வல்லமையையும் மகிமைப்படுத்தவும் விரும்புகிறார். “தேவன் தமது உக்கிரத்தைக் காண்பிக்கவும், தமது வல்லமையைத் தெரிவிக்கவும் விரும்பி, அழிவுக்கு ஆயத்தமாக்கப்பட்ட உக்கிரத்தின் பாத்திரங்கள்மேல் மிகுந்த நீடியசாந்தத்தோடே பொறுமையாயிருந்தாரானால் உங்களுக்கென்ன?” (). இதுவே அவருடைய நோக்கமாகவும், யெகோவாவின் கலப்பில்லாத, தடுக்கப்படாத உக்கிரமும் கடுங்கோபமும் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதைக் காண்பிக்க அவர் தீர்மானித்திருப்பதாலும், அவர் அதை முழுமையாய் நிறைவேற்றுவார். அங்கே விவரிக்க முடியாத பயங்கரமான காரியம் ஒன்று நிறைவேறும். மகா பெரிய கோபமடைந்த தேவன் எழும்பி, அந்தப் பரிதாபகரமான பாவியின் மேல் தமது பயங்கரமான ஆக்கினையை நிறைவேற்றும்போது, அந்த அபாக்கியவான் தேவனுடைய உக்கிரத்தின் எல்லையற்ற எடையையும் வல்லமையையும் உண்மையாகவே அநுபவித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, தேவன் ஒட்டுமொத்த அண்ட சராசரங்களையும் அழைத்து, அதில் காணப்படும் பயங்கரமான மகிமையையும் மகா வல்லமையையும் பார்க்கும்படி கட்டளையிடுவார். “ஜனங்கள் சுட்ட நீறாம்பலாய் மாறுவார்கள்; வெட்டப்பட்டு அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்படும் முள்ளுகளுக்கொப்பாவார்கள். தூரத்திலுள்ளவர்களே, நான் செய்ததைக் கேளுங்கள்; கிட்டியிருக்கிறவர்களே, என் வல்லமையை அறிந்துகொள்ளுங்கள். சீயோனிலுள்ள பாவிகள் திகிலடைகிறார்கள்; மாயக்காரரை நடுக்கம் பிடித்தது: பட்சிக்கும் அக்கினியோடு நம்மில் வாசம் பண்ணுபவன் யார்? நித்திய ஜுவாலையோடு நம்மில் வாசம் பண்ணுபவன் யார்?” (). இவ்வாறு, மறுபடியும் பிறக்காத நிலையில் நீங்கள் தொடர்ந்து நீடித்திருப்பீர்களானால் உங்களுடைய நிலையும் இதுவாகவே இருக்கும்; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய எல்லையற்ற வல்லமையும், மகிமையும், பயங்கரமும் உங்களுடைய விவரிக்க முடியாத கடுமையான வேதனைகளின் மூலம் உங்கள் மேல் மகிமைப்படுத்தப்படும். நீங்கள் பரிசுத்த தூதர்களுக்கு முன்பாகவும், ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கு முன்பாகவும் வேதனைப்படுத்தப்படுவீர்கள்; நீங்கள் இந்த வேதனையின் நிலையில் இருக்கும்போது, பரலோகத்தின் மகிமையுள்ள குடிகள் புறப்பட்டு வந்து, சர்வவல்லமையுள்ளவருடைய கோபமும் உக்கிரமும் என்னவென்பதைக் காணும்படி அந்தப் பயங்கரமான காட்சியைக் காண்பார்கள்; அவர்கள் அதைக் காணும்போது, விழுந்து பணிந்து அந்த மகா வல்லமையையும் மகிமையையும் ஆராதிப்பார்கள். “அப்பொழுது மாதந்தோறும் அமாவாசியையிலும், வாரந்தோறும் ஓய்வுநாளிலும், மாம்சமான யாவரும் எனக்கு முன்பாகத் தொழுதுகொள்ள வருவார்களென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், எனக்கு விரோதமாய்க் குற்றஞ்செய்த மனுஷருடைய பிணங்களைப் பார்ப்பார்கள்; அவர்களுடைய புழு சாகாமலும், அவர்களுடைய அக்கினி அவிந்துபோகாமலும் இருக்கும்; அவர்கள் மாம்சமான யாவருக்கும் அருவருப்பாயிருப்பார்கள்” ().

இது நித்தியமான உக்கிரமாய் இருக்கிறது. சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய இந்த உக்கிரத்தையும் கடுங்கோபத்தையும் ஒரு கணமாவது அநுபவிப்பது மகா பயங்கரமானது; ஆனால் நீங்களோ அதை நித்திய நித்திய காலமாய்ப் பரிகரிக்க வேண்டும். இந்த விவரிக்க முடியாத கொடூரமான வேதனைக்கு முடிவே இருக்காது. நீங்கள் முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, ஒரு நீண்ட நித்தியத்தை, எல்லையற்ற காலத்தை உங்களுக்கு முன்பாகக் காண்பீர்கள்; அது உங்களுடைய சிந்தனைகளை விழுங்கி, உங்களுடைய ஆத்துமாக்களைத் திகைக்கப்பண்ணும்; உங்களுக்கு எந்தவொரு விடுதலையோ, முடிவோ, தணிப்போ, அல்லது சற்றேனும் ஓய்வோ ஒருபோதும் கிடைக்காது என்ற முழுமையான விரக்திக்குள் நீங்கள் தள்ளப்படுவீர்கள். சர்வவல்லமையுள்ள இந்த இரக்கமற்ற ஆக்கினையோடு நீங்கள் நீண்ட யுகங்கள், கோடா கோடி யுகங்கள் போராடி மல்லுக்கட்ட வேண்டும் என்பதை நீங்கள் நிச்சயமாய் அறிந்துகொள்வீர்கள்; நீங்கள் அவ்வாறு செய்து, அநேக யுகங்களை இந்த விதமாய் அநுபவித்து முடித்த பின்பும், இனி வரவிருக்கும் நித்தியத்தோடு ஒப்பிடும்போது அநுபவித்தவை யாவும் வெறும் ஒரு புள்ளி மாத்திரமே என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். எனவே உங்களுடைய தண்டனை உண்மையாகவே எல்லையற்றதாய் இருக்கும். ஓ, இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலைகளிலுள்ள ஒரு ஆத்துமாவின் நிலையை எதைக் கொண்டு விவரிக்க முடியும்! அதைக் குறித்து நாம் கூறக்கூடியவை யாவும் அதின் மகா பலவீனமான, மங்கலான ஒரு நிழலையே தருகின்றன; அது விவரிக்க முடியாததும் மனித அறிவுக்கு எட்டாததுமாய் இருக்கிறது; ஏனெனில், “தேவனுடைய கோபத்தின் வல்லமையை அறிந்தவன் யார்?” இந்த மகா உக்கிரத்திற்கும் எல்லையற்ற வேதனைக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மணிநேரமும் ஆபத்திலுள்ள ஜனங்களின் நிலை எவ்வளவு பயங்கரமானது! ஆனால், மற்றபடி அவர்கள் எவ்வளவு ஒழுக்கமுள்ளவர்களாகவும், கண்டிப்பானவர்களாகவும், தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாகவும், மத பக்தியுள்ளவர்களாகவும் இருந்தாலும், மறுபடியும் பிறக்காத ஒவ்வொரு ஆத்துமாவின் துயரமான நிலையும் இதுவே ஆகும்.

நீங்கள் வாலிபர்களாயிருந்தாலும் சரி, முதியவர்களாயிருந்தாலும் சரி, இதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! இந்த மகிமையுள்ள சுவிசேஷத்தைக் கேட்கும் அநேகர், நித்திய நித்திய காலமாய் இந்த மகா வேதனைக்கு உண்மையாகவே ஆளாவார்கள் என்ற பயத்திற்கு ஏதுவான காரணம் இருக்கிறது. அவர்கள் யார் என்றோ, அல்லது இப்பொழுது அவர்கள் என்ன சிந்தனைகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றோ நாம் அறியோம். ஒருவேளை அவர்கள் இப்பொழுது சுகமாய் அமர்ந்து, இந்த காரியங்கள் யாவையும் எவ்வித கலக்கமுமின்றி கேட்டுக் கொண்டிருக்கலாம்; தாங்கள் அந்த மனிதர்கள் அல்ல என்று தங்களைத் தாங்களே இச்சைப்பகட்டி, தாங்கள் தப்பித்துக்கொள்வோம் என்று தங்களுக்குள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கலாம். நமக்குத் தெரிந்தவர்களில் ஒருவர், ஒரே ஒரு நபர் மட்டும் இந்த வேதனைக்கு ஆளாகப்போகிறார் என்பதை நாம் அறிந்தால், அதை நினைத்துப் பார்ப்பது எவ்வளவு பயங்கரமான காரியமாய் இருக்கும்! அவன் யார் என்பதை நாம் அறிந்தால், அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதனைப் பார்ப்பது எவ்வளவு பயங்கரமான காட்சியாய் இருக்கும்! ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனும் அவனுக்காக எவ்வளவு பரிதாபகரமானதும் கசப்பானதுமான ஒரு கூக்குரலை ஏடுக்கக்கூடும்! ஆனால் ஐயோ! ஒருவருக்குப் பதிலாக, எத்தனை திரளான ஜனங்கள் நரகத்திலே இந்த விசேஷித்த காரியங்களை நினைவுகூர நேரிடும்! சிலர் இந்த வருடம் முடிவதற்கு முன்பாகவே மிகச் சீக்கிரத்தில் நரகத்தில் இருக்கக்கூடும். இப்பொழுது ஆரோக்கியமாகவும், அமைதியாகவும், பாதுகாப்பாகவும் அமர்ந்திருக்கும் சில கேடயர்கள் நாளைக் காலை விடிவதற்கு முன்பாகவே அங்கே இருக்கக்கூடும் என்பதில் ஆச்சரியம் எதுவுமில்லை. உங்களுடைய இயல்பான சுபாவத்தில் தொடர்ந்து நீடித்திருந்து, நரகத்திற்குச் செல்லாமல் அதிக காலம் இவ்வுலகில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் நீங்களும் இன்னும் சற்றுக் காலத்தில் அங்கே இருப்பீர்கள்! உங்களுடைய அழிவுறக்கம் தூங்குவதில்லை; அது உங்கள் மேல் மிக வேகமாகவும், அநேகமாய் மகா சடிதியாகவும் வந்து சேரும்.

நீங்கள் இதுவரை நரகத்திற்குள் தள்ளப்படாமல் இருப்பதைக் குறித்தே நீங்கள் ஆச்சரியப்பட வேண்டும். உங்களைக் காட்டிலும் அதிகமாய் நரகத்திற்குத் தகுதியற்றவர்களாயிருந்த, இதற்கு முன்பு உங்களைப் போலவே உயிரோடு வாழ வாய்ப்பிருந்த அநேகருடைய நிலை சந்தேகமின்றி இதுவாகவே மாறியிருக்கிறது. அவர்களுடைய நிலை இப்பொழுது சகல நம்பிக்கையையும் கடந்துபோய்விட்டது. அவர்கள் மகா கடுமையான வேதனையிலும் முழுமையான விரக்தியிலும் அலறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; நீங்களோ உயிரோடிருக்கிறவர்களின் தேசத்தில், வேதாகமங்களோடும், ஓய்வுநாட்களோடும், ஊழியக்காரர்களோடும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு, இரட்சிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள். நரகத்தில் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு பெற்று, நம்பிக்கையற்றுப் போன அந்தப் பரிதாபகரமான ஆத்துமாக்கள், நீங்கள் இப்பொழுது அநுபவிக்கும் ஒரே ஒரு நாள் வாய்ப்பிற்காக எதைத் தான் தரமாட்டார்கள்? இப்பொழுதோ உங்களுக்கு ஒரு விசேஷித்த வாய்ப்பு இருக்கிறது, கிறிஸ்துவானவர் கிருபையின் கதவை மிக அகலமாய்த் திறந்து வைத்துக்கொண்டு, பரிதாபகரமான பாவிகளை மகா சத்தமாய் நோக்கிக் கூப்பிட்டு அலறுகிற ஒரு நாள் இதுவாகும்; அநேகர் அவரிடத்தில் திரளாக ஓடிவந்து, தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் நெருக்குப்பட்டுப் பிரவேசிக்கிற ஒரு நாள் இது; கிழக்கிலும், மேற்கிலும், வடக்கிலும், தெற்கிலும் இருந்து அநேகர் ஒவ்வொரு நாளும் வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். மிகச் சமீப காலம் வரை உங்களைப் போன்ற அதே பரிதாபகரமான நிலையில் இருந்த அநேகர், இப்பொழுது தங்களை நேசித்து, தங்களது பாவங்களை உதிர்த்த தமது சொந்த இரத்தத்தினால் தங்களைக் கழுவினவர் () மீதான அன்பினால் தங்களது இருதயங்கள் நிரப்பப்பட்டு, தேவனுடைய மகிமையின் நம்பிக்கையிலே சந்தோஷப்படுகிற ஒரு பாக்கியமான நிலையில் இருக்கிறார்கள் (). இப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில், மற்ற அநேகர் விருந்துண்ணும்போது நீங்கள் பசியினாலும் அழிவினாலும் வாடிப் பின்வாங்கப்படுவது எவ்வளவு பயங்கரமானது! மற்ற அநேகர் இருதயத்தின் மகிழ்ச்சியினிமித்தம் கம்பீரித்துப் பாடும்போது, நீங்கள் இருதயத்தின் துக்கத்தினாலே அழுது, ஆவியின் முறிவினாலே அலற வேண்டியிருப்பது () எவ்வளவு கொடுமையானது! இப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையில் நீங்கள் ஒரு கணமாவது எவ்வாறு அமைதியாய் இருக்க முடியும்? ஒவ்வொரு நாளும் கிறிஸ்துவினிடத்தில் திரளாக ஓடிவருகிறவர்களுடைய ஆத்துமாக்களைப் போல உங்களுடைய ஆத்துமாக்களும் விலையேறப்பெற்றவைகள் அல்லவா? இவ்வுலகில் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தும், இந்நாள் வரை மறுபடியும் பிறக்காமல், இஸ்ரவேலுடைய காமன்வெல்த்துக்குப் புறம்பான அந்நியர்களாயும் (), தாங்கள் வாழ்ந்த காலம் முதல் கோபாக்கினை நாளுக்கென்று கோபாக்கினையைச் சேர்த்து வைப்பதைத் தவிர () வேறு எதுவும் செய்யாதவர்களாயும் இருக்கிற அநேகர் உங்களிடையே இல்லையா?

ஓ ஐயாமார்களே! உங்களுடைய நிலை விசேஷித்த விதத்தில் மகா ஆபத்தானது. உங்களுடைய குற்ற உணர்வும் இருதயக் கடினமும் மகா பெரியது. உங்களுடைய வயதுடைய ஜனங்கள் தேவனுடைய இரக்கத்தின் வழிகளில் எவ்வாறு கடந்துபோகப்பட்டு, கைவிடப்படுகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் காண்பதில்லையா? நீங்கள் உங்களைச் சீர்திருத்தி, தூக்கத்திலிருந்து முற்றிலும் விழித்தெழ வேண்டும்: எல்லையற்ற தேவனுடைய உக்கிரத்தையும் கடுங்கோபத்தையும் உங்களால் தாங்க முடியாது. வாலிபனே, வாலிபப் பெண்ணே, உங்களுடைய வயதுடைய மற்ற அநேகர் வாலிபத்திற்கே உரிய சகல வீணான காரியங்களையும் வெறுத்துவிட்டு, கிறிஸ்துவினிடத்தில் திரளாக ஓடிவரும்போது, நீங்கள் இப்பொழுது அநுபவிக்கும் இந்த விலையேறப்பெற்ற காலத்தை அலட்சியம் செய்யப்போகிறீர்களா? விசேஷமாய் உங்களுக்கு இப்பொழுது ஒரு நல்வாய்ப்பு இருக்கிறது; ஆனால் நீங்கள் இதை அலட்சியம் செய்தால், தங்களது விலையேறப்பெற்ற வாலிப நாட்களைப் பாவத்தில் செலவழித்து, இப்பொழுது குருட்டாட்டத்திலும் கடின心のிலும் இப்படிப்பட்ட ஒரு பயங்கரமான நிலைக்கு வந்திருக்கிற மற்ற ஜனங்களைப் போல நீங்களும் சீக்கிரமாய் மாறிவிடுவீர்கள். மறுபடியும் பிறக்காத பிள்ளைகளே, நீங்கள் நரகத்திற்குள் இறங்கிப்போய், ஒவ்வொரு பகலும் ஒவ்வொரு இரவும் உங்கள் மேல் கோபமாயிருக்கிற அந்தத் தேவனுடைய பயங்கரமான உக்கிரத்தைத் தாங்க வேண்டியிருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா? இந்தத் தேசத்தின் பிள்ளைகளில் அநேகர் மாற்றப்பட்டு, ராஜாதி ராஜாவின் பரிசுத்தமும் மகிழ்ச்சியுமுள்ள பிள்ளைகளாக மாறும்போது, நீங்கள் சாத்தானுடைய பிள்ளைகளாய் இருக்கச் சம்மதிக்கப்போகிறீர்களா?

கிறிஸ்துவுக்குப் புறம்பே இருந்து, நரகப் பாதாளத்திற்கு மேலாகத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிற முதியவர்களே, முதிய ஸ்திரீகளே, நடுத்தர வயதுடையவர்களே, வாலிபர்களே, அல்லது சிறு பிள்ளைகளே, நீங்களெல்லாரும் இப்பொழுது தேவனுடைய வார்த்தையின் மற்றும் பராமரிப்பின் உரத்த சத்தத்திற்குக் செவிகொடுங்கள். கர்த்தருடைய இந்த அநுக்கிரக வருஷம் (), சிலருக்கு மகா பெரிய இரக்கத்தின் நாளாய் இருக்கும் அதே வேளையில், மற்றவர்களுக்கு அது விசேஷித்த நீதியின் ஆக்கினை நாளாக மாறும் என்பது நிச்சயம். இப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில் மனிதர்கள் தங்களது ஆத்துமாக்களை அலட்சியம் செய்வார்களெனில், அவர்களுடைய இருதயங்கள் கடினப்பட்டு, குற்ற உணர்வு மிக வேகமாய் அதிகரிக்கும். ஆத்துமாக்களின் இரட்சிப்பிற்காக இவ்வளவு சாதனங்கள் கையாளப்பட்ட ஒரு காலம் இதற்கு முன்பு இருந்ததே இல்லை; நீங்கள் இவைகளை முற்றிலும் அலட்சியம் செய்வீர்களெனில், நீங்கள் பிறந்த நாளை நீங்களே நித்திய காலமாய்ச் சபிப்பீர்கள். இப்பொழுது சந்தேகமின்றி, யோவான் ஸ்நானகனுடைய நாட்களில் இருந்தது போல, "கோடாரியானது மரங்களின் வேர் அருகே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது; நல்ல கனிகொடாத மரமெல்லாம் வெட்டுண்டு அக்கினியிலே போடப்படும்" ().

ஆதலால், கிறிஸ்துவுக்குப் புறம்பே இருக்கிற ஒவ்வொருவனும் இப்பொழுது விழித்தெழுந்து, வரப்போகிற கோபாக்கினைக்குத் தப்பியோடக் கடவன் (). சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய உக்கிரம் இப்பொழுது சந்தேகமின்றி மறுபடியும் பிறக்காத ஒவ்வொரு பாவியின் மேலும் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொருவனும் சோதோமிலிருந்து புறப்பட்டு ஓடக் கடவன்: “உன் ஜீவன் தப்ப ஓடிப்போ, பின்னிட்டுப் பாராதே... நீ அழியாதபடிக்கு மலைக்கு ஓடிப்போ” ().

பழிவாங்குவதும் பதிலளிப்பதும் எனக்கு உரியது; ஏற்றகாலத்தில் அவர்களுடைய கால் தள்ளாடும்; அவர்களுடைய ஆபத்துநாள் சமீபமாயிருக்கிறது; அவர்களுக்கு நேரிடும் காரியங்கள் தீவிரித்து வரும். ()

வழுக்கலான இடங்களில் நிற்கிற அல்லது நடக்கிற ஒருவன் எப்பொழுதும் விழுந்துபோகும் ஆபத்தில் இருப்பது போல, அவர்களும் எப்பொழுதும் அழிவுக்கு ஏதுவாய் இருந்தார்கள் என்பது. இது அவர்களுடைய அழிவு அவர்கள் மேல் வரும் விதத்தைக் காட்டும் "கால் தடுமாறும்" என்ற வார்த்தையினால் குறிக்கப்படுகிறது. இதே காரியம், சங்கீதம் ()-லும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது: "நிச்சயமாகவே நீர் அவர்களை வழுக்கலான இடங்களில் நிறுத்தி, பாழாக விழுந்துபோகப்பண்ணுகிறீர்."
அவர்கள் எந்நேரமும் எதிர்பாராத திடீர் அழிவுக்கு ஏதுவாயிருக்கிறார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. வழுக்கலான இடங்களில் நடக்கிற ஒருவன் எந்த நிமிஷமும் விழுந்துபோகும் ஆபத்தில் இருப்பதால், அடுத்த நிமிடம் தான் நிற்பேனோ விழுவேனோ என்பதை அவனால் முன்னறிய முடியாது; அவன் விழும்போது, எந்தவொரு எச்சரிப்புமன்றி ஒரே அடியாய் விழுந்துபோகிறான். இது சங்கீதம் ()-லும் சொல்லப்பட்டுள்ளது: "நிச்சயமாகவே நீர் அவர்களை வழுக்கலான இடங்களில் நிறுத்தி, பாழாக விழுந்துபோகப்பண்ணுகிறீர். அவர்கள் ஒரு இமைப்பொழுதில் பாழாய்விடுகிறார்கள்!"
மற்றொரு காரியம் என்னவென்றால், வேறொருவருடைய கரத்தினால் தள்ளப்படாமலேயே, அவர்கள் தாங்களாகவே விழுந்துபோகும் நிலையில் இருக்கிறார்கள்; வழுக்கலான தரையில் நிற்கிற அல்லது நடக்கிற ஒருவன் கீழே விழுவதற்கு அவனுடைய சொந்த பாரமே போதுமானது.
அவர்கள் இதுவரை விழுந்துபோகாமல் இருப்பதற்கும், இப்பொழுதும் விழாமல் இருப்பதற்கும் ஒரே காரணம், தேவன் குறித்த காலம் இன்னும் வரவில்லை என்பதே. ஏனெனில், அந்த ஏற்ற காலம் அல்லது குறிக்கப்பட்ட நேரம் வரும்போது, அவர்களுடைய கால் தடுமாறும் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அப்போது, அவர்கள் தங்களின் சொந்த பாரத்தினாலேயே விழுந்துபோகும்படி விடப்படுவார்கள். தேவன் இனிமேலும் அவர்களை அந்த வழுக்கலான இடங்களில் தாங்கிப் பிடிக்காமல், அப்படியே விட்டுவிடுவார்; அந்த கணமே, அவர்கள் அழிவுக்குள் விழுந்துபோவார்கள். ஒரு பாதாளத்தின் விளிம்பில், வழுக்கலான சரிவான நிலத்தில் நிற்கிற ஒருவன், தன் பிடி விடப்படும்போது தனியாக நிற்க முடியாமல் உடனடியாக விழுந்து மடிந்துபோவது போல இது இருக்கும்.

பொல்லாத மனிதர்களை எந்தவொரு கணத்திலும் நரகத்தில் தள்ளுவதற்குத் தேவனிடத்தில் வல்லமைக் குறைவு எதுவும் இல்லை. தேவன் எழும்பும்போது மனிதர்களுடைய கைகள் பலமுள்ளவைகளாய் இருக்க முடியாது. பலவான்களும் அவரை எதிர்க்க முடியாது, அவருடைய கரத்திலிருந்து தப்புவிக்கக் கூடியவரும் எவருமில்லை. அவர் பொல்லாத மனிதர்களை நரகத்தில் தள்ள வல்லமையுள்ளவர் மட்டுமல்ல, அதை மிக எளிதாகச் செய்யக்கூடியவருமாய் இருக்கிறார். சில சமயங்களில் பூமியிலுள்ள ஒரு ராஜா, தனக்கென அரண்களை அமைத்துக்கொண்டு, அநேகப் பின்பற்றுபவர்களோடு பலப்பட்டிருக்கிற ஒரு துரோகியை அடக்குவதற்குப் பெரும் சிரமப்பட வேண்டியிருக்கலாம். ஆனால் தேவனுக்கு அப்படி அல்ல. தேவனுடைய வல்லமைக்கு முன்பாக அரணாக நிற்கக்கூடிய கோட்டை எதுவுமில்லை. கைகோர்த்து நின்று () ஒரு பெரும் கூட்டமாய் அவர்கள் திரண்டாலும், அவர்கள் எளிதில் நொறுக்கப்படுவார்கள். அவர்கள் பெருங்காற்றுக்கு முன்பாக இருக்கும் பெரும் பதர்குவியலைப் போலவும், பட்சிக்கும் அக்கினிக்கு முன்பாக இருக்கும் காய்ந்த சருகுகளைப் போலவும் இருக்கிறார்கள். பூமியில் ஊர்ந்து செல்லும் ஒரு புழுவை மிதித்து நசுக்குவது நமக்கு எவ்வளவு எளிதோ, அல்லது ஒரு பொருள் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் மெல்லிய நூலை அறுப்பதோ சுட்டெரிப்பதோ நமக்கு எவ்வளவு எளிதோ, அவ்வாறே தேவன் தாம் விரும்பும்போது தம்முடைய சத்துருக்களை நரகத்தில் தள்ளுவது மிக எளிதானது. அவருடைய கடிந்துகொள்ளுதலுக்குப் பூமியே அதிர்கிறதே, அவருக்கு முன்பாகப் பர்வதங்கள் நொறுங்கி விழுகிறதே, அப்படிப்பட்டவருக்கு முன்பாக நாம் நிற்போம் என்று எண்ணுவதற்கு நாம் எம்மாத்திரம்?
அவர்கள் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதற்கு முற்றிலும் தகுதியானவர்கள்; எனவே தெய்வீக நீதி ஒருபோதும் தேவனுடைய வழிக்குத் தடையாய் நிற்பதில்லை. அவர்களை எந்த கணத்திலும் அழிப்பதற்குத் தேவன் தம்முடைய வல்லமையைப் பயன்படுத்துவதற்கு எதிராக நீதி எவ்வித ஆட்சேபனையும் தெரிவிப்பதில்லை. மாறாக, நீதி அவர்களுடைய பாவங்களுக்கான நித்திய ஆக்கினையைக் கேட்டு உரக்கச் சத்தமிடுகிறது. சோதோமின் திராட்சைக் குலைகளைப் போன்ற கனிகளைத் தரும் மரத்தைக் குறித்துத் தெய்வீக நீதி, “...இதை வெட்டிப்போடு, நிலத்தையும் ஏன் கெடுக்கிறது?” () என்று கூறுகிறது. தெய்வீக நீதியின் பட்டயம் தன்னிச்சையான கிருபையின் கரத்திற்கு மேலாக ஒவ்வொரு கணமும் ஓங்கப்பட்டிருக்கிறது, தேவனுடைய வெறும் சித்தமே அதைத் தடுத்து நிறுத்தியுள்ளது.
அவர்கள் ஏற்கனவே நரகத்தின் ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் கீழ் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அங்கே தள்ளப்படுவதற்குத் தகுதியுள்ளவர்கள் என்பது மட்டுமல்ல, தேவனுக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையே தேவன் ஏற்படுத்திய நீதியின் நித்தியமானதும் மாறாததுமான நியாயப்பிரமாணத்தின் தீர்ப்பு அவர்களுக்கு எதிராகப் புறப்பட்டு, அவர்களுக்கு விரோதமாய் நிற்கிறது; எனவே அவர்கள் ஏற்கனவே நரகத்திற்கு ஏதுவாகக் கட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள். “...விசுவாசியாதவனோ ஏற்கனவே ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குட்பட்டிருக்கிறான்” (). எனவே, மறுபடியும் பிறக்காத ஒவ்வொரு மனிதனும் முறைப்படி நரகத்திற்கே உரியவன்; அதுவே அவனுடைய இடம், அங்கிருந்தே அவன் வருகிறான். “...நீங்கள் கீழிருந்து வந்தவர்கள்” (), அவன் அங்கேயே செல்லக் கடனாளியாய் இருக்கிறான்; நீதியும், தேவனுடைய வார்த்தையும், மாற்றமில்லாத நியாயப்பிரமாணத்தின் தீர்ப்பும் அவனுக்கு நியமித்திருக்கிற இடம் அதுவே.
நரகத்தின் வேதனைகளில் வெளிப்படும் தேவனுடைய அதே கோபத்திற்கும் உக்கிரத்திற்கும் அவர்கள் இப்பொழுதும் பாத்திரமாயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு கணமும் நரகத்திற்குள் இறங்கிப்போகாமல் இருப்பதற்குக் காரணம், அவர்கள் எவருடைய அதிகாரத்தில் இருக்கிறார்களோ அந்தத் தேவன் தற்சமயம் அவர்கள் மேல் கோபமாயில்லை என்பதனால் அல்ல; நரகத்தில் இப்பொழுது வேதனைப்பட்டுக்கொண்டு, அவருடைய உக்கிரத்தின் கடுமையைத் தாங்கி அநுபவிக்கிற அநேகக் கேடுகெட்ட ஆத்துமாக்கள் மேல் அவர் கோபமாயிருப்பது போலவே இவர்களிடத்திலும் கோபமாயிருக்கிறார். ஆம், நரகத்தின் அக்கினி ஜுவாலைகளில் இப்பொழுது வெந்துகொண்டிருக்கிற அநேகரைவிட, பூமியில் இப்பொழுது வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிற, ஒருவேளை இப்பொழுது நான் பேசுவதைச் சுகமாய் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிற சில திரளான ஜனங்கள் மேல் தேவன் அதிக கோபமுள்ளவராயிருக்கிறார். ஆகவே, தேவன் அவர்களுடைய பொல்லாப்பை மறந்துவிட்டார் என்றோ, அல்லது அதை அவர் பொருட்படுத்தவில்லை என்றோ நினைத்துவிடக் கூடாது; அதனால்தான் அவர் தம்முடைய கரத்தை அவிழ்த்துவிட்டு அவர்களை நிர்மூலமாக்காமல் வைத்திருக்கிறார். அவர்கள் தேவனைத் தங்களைப் போன்றவர் என்று கற்பனை செய்துகொண்டாலும், தேவன் முற்றிலும் அவர்களைப் போன்றவர் அல்ல. தேவனுடைய உக்கிரம் அவர்களுக்கு விரோதமாய் எரிகிறது; அவர்களுடைய அழிவுறக்கம் தூங்குவதில்லை (); பாதாளம் ஆயத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறது, அக்கினி சித்தம் பண்ணப்பட்டிருக்கிறது, சூளை இப்பொழுது சூடேறி அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளக் காத்திருக்கிறது; அக்கினி ஜுவாலைகள் இப்பொழுது சீறிப்பாய்ந்து பிரகாசிக்கின்றன. மின்னுகின்ற பட்டயம் தீட்டப்பட்டு அவர்களுக்கு மேலாக ஓங்கப்பட்டிருக்கிறது, பாதாளம் தனக்குக் கீழுள்ள தன் வாயைத் திறந்திருக்கிறது.
தேவன் எப்போது அனுமதிக்கிறாரோ, அந்த கணமே அவர்கள் மேல் பாய்ந்து அவர்களைத் தனக்குரியவர்களாய்ப் பிடித்துக்கொள்ளும்படி பிசாசு ஆயத்தமாய் நிற்கிறான். அவர்கள் அவனுக்குரியவர்கள்; அவர்களுடைய ஆத்துமாக்களை அவன் தன் வசம் வைத்துக்கொண்டு, தன் ஆளுகையின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். வேதாகமம் அவர்களை அவனுடைய ஆயுதசாலை என்று சித்தரிக்கிறது (). பிசாசுகள் அவர்களைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன; அவைகள் எப்பொழுதும் அவர்களுக்கு அருகிலும், அவர்களுடைய வலது பக்கத்திலும் இருக்கின்றன; தங்களுடைய இரையைக் கண்டு, அதை உடனே பட்சிக்கக் காத்திருந்து, தற்காலத்திற்கு மட்டும் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள பசியுள்ள சிங்கம் போல அவைகள் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அவைகளைத் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கிற தேவனுடைய கரம் விலக்கப்படுமானால், அவைகள் ஒரே கணத்தில் அந்தப் பரிதாபகரமான ஆத்துமாக்கள் மேல் பாய்ந்து விழும். அந்தப் பழைய சர்ப்பம் அவர்களுக்காக வாயைத் திறந்துகொண்டிருக்கிறது; நரகமும் அவர்களை விழுங்கத் தன் வாயைப் பெரிதாய்த் திறந்திருக்கிறது; தேவன் அனுமதிப்பாரானால், அவர்கள் சீக்கிரமாய் விழுங்கப்பட்டு அழிந்துபோவார்கள்.
பொல்லாத மனிதர்களுடைய ஆத்துமாக்களில் நரகத்திற்குரிய அக்கிரமக் கொள்கைகள் அரசாண்டு கொண்டிருக்கின்றன; தேவனுடைய தடுப்பு இல்லாவிட்டால், அவைகள் உடனடியாக நரக அக்கினியாய் மூண்டு பிரகாசிக்கும். ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்களுடைய இயல்பிலேயே நரக வேதனைக்கான அஸ்திவாரம் போடப்பட்டிருக்கிறது. நரக அக்கினியின் விதைகளாகிய அந்த ஊழல் நிறைந்த கொள்கைகள் அவர்களுக்குள் அரசாண்டு, அவர்களை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன. அந்தச் சிந்தனைகள் கிரியை செய்கிறவைகளும் வல்லமையுள்ளவைகளும், தங்களின் சுபாவத்தில் மிகவும் கொடூரமானவைகளுமாய் இருக்கின்றன; தேவனுடைய தடுக்கும் கரம் அவர்கள் மேல் இல்லாவிட்டால், அவைகள் சீக்கிரத்தில் வெடித்துக் கிளம்பும். நரக ஆக்கினைப் பெற்ற ஆத்துமாக்களின் இருதயங்களில் இருக்கும் அதே சீர்கேடும் அதே பகையும் எவ்வாறு எரிகிறதோ, அவ்வாறே இவர்களிடமிருந்தும் வெளிப்பட்டு, அவர்களுக்குள் உண்டாக்குவது போன்ற வேதனைகளை இவர்களுக்கும் உண்டாக்கும். பொல்லாதவர்களின் ஆத்துமாக்கள் வேதாகமத்தில் கொந்தளிக்கிற கடலுக்கு ஒப்பிடப்பட்டிருக்கின்றன (). தற்காலத்திற்கு, தேவன் கொந்தளிக்கிற கடலின் அலைகளைத் தமது மகா வல்லமையினால் கட்டுப்படுத்தி, "இம்மட்டும் வா, மிஞ்சி வராதே" என்று சொல்வது போல, அவர்களுடைய பொல்லாப்பையும் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். ஆனால் தேவன் அந்தத் தடுக்கும் வல்லமையை விலக்கிக்கொள்வாரானால், அது எல்லாவற்றையும் அழித்துக்கொண்டு பாய்ந்துவிடும். பாவம் என்பது ஆத்துமாவின் அழிவும் வேதனையுமாய் இருக்கிறது; அது தன் சுபாவத்திலேயே அழிவை உண்டாக்குவது; தேவன் அதைக் கட்டுப்படுத்தாமல் விட்டுவிடுவாரானால், ஆத்துமாவை முற்றிலும் வேதனைக்குள்ளாக்க வேறு எதுவும் தேவையில்லை. மனிதனுடைய இருதயத்தின் சீர்கேடு தன் உக்கிரத்தில் எல்லையற்றதும் அளவற்றதுமாய் இருக்கிறது; பொல்லாத மனிதர்கள் இங்கு வாழும்போது, அது இயற்கையின் போக்கினால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்கினியைப் போலிருக்கிறது; இருதயம் இப்பொழுது பாவத்தின் ஊற்றாய் இருப்பது போல, பாவம் கட்டுப்படுத்தப்படாவிட்டால், அது உடனடியாக ஆத்துமாவை ஒரு எரிகிற சூளையாக அல்லது அக்கினியும் கந்தகமும் எரியும் உலைக்களமாக மாற்றிவிடும்.
கையில் கண்ணுக்குத் தெரிந்த மரணத்தின் வழிகள் எதுவும் இல்லை என்பது, பொல்லாத மனிதர்களுக்கு ஒரு கணமும் பாதுகாப்பைத் தந்துவிடாது! ஒரு மனிதன் இப்பொழுது ஆரோக்கியமாய் இருக்கிறான் என்பதோ, அல்லது ஏதேனும் ஒரு விபத்தின் மூலமாக தான் உடனடியாக இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்துபோகும் வழி எதுவும் இப்பொழுது தெரியவில்லை என்பதோ, அவனுடைய சூழ்நிலைகளில் எவ்வித ஆபத்தும் தென்படவில்லை என்பதோ அவனுக்கு எவ்வித பாதுகாப்பையும் தந்துவிடாது. எல்லா யுகங்களிலும் இவ்வுலகின் பலதரப்பட்ட மற்றும் தொடர்ச்சியான அநுபவங்கள் காட்டுவது என்னவென்றால், ஒரு மனிதன் நித்தியத்தின் விளிம்பில் நிற்கவில்லை என்பதற்கோ, அவனுடைய அடுத்த அடி மற்றொரு உலகத்திற்குள் இருக்காது என்பதற்கோ இது எவ்வித ஆதாரமும் அல்ல. மனிதர்கள் திடீரென்று இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்துபோகும் காணப்படாத, எண்ணிப்பார்க்க முடியாத வழிகளும் சாதனங்களும் எண்ணிறந்தவைகளும் மனித அறிவுக்கு எட்டாதவைகளுமாய் இருக்கின்றன. மறுபடியும் பிறக்காத மனிதர்கள் நரகப் பாதாளத்தின் மேல் இருக்கும் ஒரு அழுகிய மூடியின் மீது நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்; அந்த மூடியில் அவர்களுடைய பாரத்தைத் தாங்க முடியாத பலவீனமான இடங்கள் எண்ணற்றவை, அந்த இடங்கள் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை. மரணத்தின் அம்புகள் மத்தியானத்திலும் காணப்படாமல் பறக்கின்றன; மிகக் கூர்மையான பார்வைகூட அவைகளைக் கண்டறிய முடியாது. பொல்லாத மனிதர்களை இவ்வுலகிலிருந்து எடுத்து நரகத்திற்கு அனுப்புவதற்குத் தேவனிடம் பலதரப்பட்ட ஆராய்ந்து முடியாத வழிகள் இருப்பதால், எந்தவொரு பொல்லாத மனிதனையும் எந்த கணத்திலும் அழிப்பதற்குத் தேவன் ஒரு அற்புதத்தைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமோ, அல்லது தமது சாதாரண பராமரிப்பின் வழியை விட்டுப் புறம்பே செல்ல வேண்டிய தேவையோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பாவிகள் இவ்வுலகை விட்டுப் புறப்படும் சகல வழிகளும் தேவனுடைய கரங்களில் இருக்கின்றன; அவைகள் முற்றிலும் அவருடைய வல்லமைக்கும் தீர்மானத்திற்கும் கீழ்ப்பட்டிருப்பதால், பாவிகள் எந்த நிமிஷத்திலும் நரகத்திற்குச் செல்வது என்பது, வழிகள் எதுவும் பயன்படுத்தப்படாத போது எவ்வாறு தேவனுடைய வெறும் சித்தத்தில் தங்கியிருக்குமோ, அதைக் காட்டிலும் சற்றும் குறைவில்லாமல் தேவனுடைய சித்தத்திலேயே தங்கியிருக்கிறது.
ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் தங்களது சொந்த ஜீவனைப் பாதுகாக்க எடுக்கும் விவேகமும் கவலையும், அல்லது மற்றவர்கள் அவர்களைப் பாதுகாக்க எடுக்கும் அக்கறையும் அவர்களை ஒரு கணமும் தப்புவிக்க முடியாது. இதற்குத் தேவனுடைய பராமரிப்பும் உலகளாவிய அநுபவமும் சாட்சி பகர்கின்றன. மனிதர்களுடைய சொந்த ஞானம் மரணத்திலிருந்து அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பல்ல என்பதற்கு ஒரு தெளிவான ஆதாரம் இருக்கிறது; அது பாதுகாப்பாய் இருக்குமானால், உலகத்தின் ஞானிகளுக்கும் விவேகிகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இடையே முதிர்வயதிற்கு முந்தின திடீர் மரணத்தின் ஆபத்துகளில் ஏதேனும் ஒரு வித்தியாசத்தைக் கண்டிருப்போம்; ஆனால் காரியம் என்னவாக இருக்கிறது? "...அறிவாளி மரிக்கிறதுபோல மூடனும் மரிக்கிறானே" ().
பொல்லாத மனிதர்கள் கிறிஸ்துவைப் புறக்கணித்து, தொடர்ந்து பொல்லாதவர்களாய் இருக்கும் வரை, நரகத்திலிருந்து தப்புவதற்காக அவர்கள் எடுக்கும் சகல பிரயாசங்களும் உபாயங்களும் அவர்களை ஒரு கணமும் நரகத்திலிருந்து பாதுகாக்காது. நரகத்தைக் குறித்துக் கேட்கும் ஜென்மசுபாவமுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் அதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்வேன் என்று தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான்; தன் சொந்த பாதுகாப்பிற்காகத் தன் சுயத்தையே நம்பியிருக்கிறான்; தான் செய்த காரியங்களிலும், இப்பொழுது செய்துகொண்டிருக்கிற காரியங்களிலும், இனி செய்யப்போகிற காரியங்களிலும் தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான்; ஒவ்வொருவனும் தான் எவ்வாறு ஆக்கினைத்தீர்ப்பைத் தவிர்ப்பது என்று தன் சொந்த மனதிற்குள் திட்டமிட்டு, தன் திட்டங்கள் நன்றாக இருப்பதாகத் தனக்குத்தானே இச்சைப்பகட்டுகிறான். இரட்சிக்கப்படுகிறவர்கள் சிலர் என்றும், இதற்கு முன்பு மரித்த மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நரகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள் என்றும் அவர்கள் கேட்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான்; ஆனால் மற்றவர்களைவிடத் தான் தப்பித்துக்கொள்வதற்குக் சிறந்த திட்டங்களைத் தீட்டியிருப்பதாக ஒவ்வொருவனும் கற்பனை செய்கிறான். அந்த வேதனை ஸ்தலத்திற்குச் செல்ல அவன் விரும்புவதில்லை; தான் தகுந்த கவனம் செலுத்தி, தவறிப்போகாதபடி காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்துவேன் என்று தன் மனதிற்குள் சொல்லிக்கொள்கிறான். ஆனால் மனிதர்களுடைய புத்தியற்ற பிள்ளைகள் தங்களுடைய சொந்த திட்டங்களிலும், தங்களது சொந்த பலம் மற்றும் ஞானத்தின் மீதான நம்பிக்கையிலும் தங்களைத் தாங்களே பரிதாபகரமாக ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் வெறும் நிழலைத் தான் நம்புகிறார்கள். இதற்கு முன்பு இதே கிருபையின் சாதனங்களின் கீழ் வாழ்ந்து, இப்பொழுது மரித்துப்போனவர்களில் பெரும்பாலோர் சந்தேகமின்றி நரகத்திற்குத்தான் சென்றிருக்கிறார்கள்; அதற்குப் பின் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பவர்களை விட அவர்கள் ஞானமில்லாதவர்களாய் இருந்தார்கள் என்பதோ, அல்லது தங்களது பாதுகாப்பிற்காக அவர்கள் நல்ல திட்டங்களைத் தீட்டவில்லை என்பதோ அதற்குக் காரணமல்ல. நாம் அவர்களோடு பேசி, அவர்கள் உயிரோடிருந்து நரகத்தைக் குறித்துக் கேட்டபோது இந்த வேதனைக்கு ஆளாவோம் என்று எப்போதாவது எதிர்பார்த்தீர்களா என்று ஒவ்வொருவரிடமும் விசாரித்தால், நாம் நிச்சயமாகப் பின்வரும் பதிலைத்தான் கேட்போம்: “இல்லை, நான் ஒருபோதும் இங்கு வர எண்ணவில்லை: என் மனதில் காரியங்களை வேறுவிதமாக ஒழுங்குபடுத்தியிருந்தேன்; நான் எனக்காக நல்ல திட்டங்களைத் தீட்டியதாக நினைத்தேன்; என் திட்டம் நல்லது என்று எண்ணினேன். நான் தகுந்த கவனம் செலுத்த நினைத்தேன்; ஆனால் அது எனக்கு எதிர்பாராமல் வந்தது; அந்த நேரத்திலும் அந்த விதத்திலும் அதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை; அது ஒரு திருடனைப் போல வந்தது. மரணம் என்னை முந்திக்கொண்டது: தேவனுடைய உக்கிரம் எனக்கு மிக வேகமாக வந்தது. ஓ, என் சபிக்கப்பட்ட புத்தியீனமே! இனிமேல் நான் என்ன செய்வேன் என்ற வீண் கனவுகளால் என்னைத் தானே இச்சைப்பகட்டி, எனக்குப் பிரியமாய் இருந்தேன்; நான் சமாதானமும் சவுக்கியமும் () என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தபோது, சடுதியான அழிவு என்மேல் வந்தது.”
ஜென்மசுபாவமுள்ள எந்தவொரு மனிதனையும் ஒரு கணமாவது நரகத்தில் விழாமல் காப்பேன் என்று தேவன் எந்தவொரு வாக்குத்தத்தத்தினாலும் தம்மைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. தேவன் நித்திய ஜீவனைக் குறித்தோ, அல்லது நித்திய மரணத்திலிருந்து விடுவிப்பதைக் குறித்தோ அல்லது பாதுகாப்பதைக் குறித்தோ தந்த வாக்குத்தத்தங்கள் யாவும் கிருபையின் உடன்படிக்கைக்குள் மட்டுமே அடங்கியுள்ளன; அந்த வாக்குத்தத்தங்கள் கிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்றும் ஆமென் என்றும் () கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் உடன்படிக்கையின் பிள்ளைகளாய் இராமல், வாக்குத்தத்தங்கள் எதையும் விசுவாசியாமல், உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தரிடத்தில் பங்குகொள்ளாமல் இருப்பவர்களுக்குக் கிருபையின் உடன்படிக்கையின் வாக்குத்தத்தங்களில் எவ்வித பங்கும் இல்லை என்பது நிச்சயம். எனவே, ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் ஊக்கமாய் தேடுவதற்கும் தட்டுவதற்கும் வாக்குத்தத்தங்கள் இருப்பதாகச் சிலர் கற்பனை செய்து வாதாடினாலும், ஒரு மனிதன் கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கும் வரை, அவன் மதத்தில் எவ்வளவு பிரயாசப்பட்டாலும், எவ்வளவு ஜெபங்கள் செய்தாலும், அவனை ஒரு கணமாவது நித்திய அழிவிலிருந்து காப்பதற்குத் தேவன் எவ்வித கடப்பாட்டிலும் இல்லை என்பது மிகத் தெளிவானது. இவ்வாறுதான் ஜென்மசுபாவமுள்ள மனிதர்கள் நரகப் பாதாளத்திற்கு மேலாகத் தேவனுடைய கரத்தில் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அக்கினிப் பாதாளத்திற்குத் தகுதியானவர்கள், ஏற்கனவே அதற்கான தீர்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறார்கள்; தேவனோ கடுமையாகக் கோபமடைந்திருக்கிறார்: நரகத்தில் அவருடைய உக்கிரத்தின் கடுமையைத் தற்சமயம் அநுபவித்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் மேல் அவருக்கு இருக்கும் கோபத்தைப் போலவே இவர்களிடத்திலும் அவருடைய கோபம் பெரிதாயிருக்கிறது; அந்தக்கோபத்தைத் தணிப்பதற்கோ அல்லது குறைப்பதற்கோ அவர்கள் எள்ளளவும் எதுவும் செய்யவில்லை, அவர்களை ஒரு கணமாவது தாங்கிப் பிடிப்பதற்குக் தேவன் எந்தவொரு வாக்குத்தத்தத்தினாலும் கட்டுப்படவுமில்லை. பிசாசு அவர்களுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான், நரகமும் அவர்களுக்காக வாயைத் திறந்திருக்கிறது, அக்கினி ஜுவாலைகள் அவர்களைச் சுற்றிக் கூடிப் பிரகாசித்து, அவர்களைப் பிடித்து விழுங்கப் பார்க்கின்றன; அவர்களுடைய சொந்த இருதயங்களுக்குள் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்கினி வெடித்துக் கிளம்பப் போராடுகிறது; தங்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்கக்கூடிய எந்தவொரு சாதனமும் அவர்களுக்கு எட்டக்கூடிய தூரத்தில் இல்லை. சுருக்கமாகக் கூறின், அவர்களுக்கு எந்தவொரு அடைக்கலமும் இல்லை, பற்றிக்கொள்ள எதுவும் இல்லை; ஒவ்வொரு கணமும் அவர்களைப் பாதுகாப்பது கோபமடைந்த தேவனுடைய வெறும் தன்னிச்சையான சித்தமும், உடன்படிக்கைக்குப் புறம்பான, கடப்பாடற்ற நீடிய பொறுமையுமே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

இது எவருடைய உக்கிரம் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார். இது எல்லையற்ற தேவனுடைய உக்கிரமாய் இருக்கிறது. இது வெறும் மனுஷனுடைய கோபமாய் மட்டும் இருக்குமானால், அது மகா வல்லமையுள்ள ஒரு ராஜாவினுடைய கோபமாய் இருந்தாலும், அது ஒப்பிடத்தக்க அளவில் சற்றே மதிக்கப்பட வேண்டியதொன்றாய் இருக்கும். ராஜாக்களின் கோபம் மகா பயங்கரமானது, விசேஷமாய்த் தங்களது குடிமக்களின் சொத்துக்களையும் ஜீவனையும் தங்களது வெறும் சித்தத்தின்படி ஆளுகை செய்யக்கூடிய தன்னிச்சையான அதிகாரமுள்ள ராஜாக்களின் கோபம் மகா பயங்கரமானது. நீதிமொழிகள் () கூறுகிறது: "ராஜாவின் பயங்கரம் சிங்கத்தின் கெர்ச்சிப்புக்குச் சமானம்; அவனைக் கோபப்படுத்துகிறவன் தன் ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்க் குற்றஞ்செய்கிறான்." ஒரு தன்னிச்சையான ராஜாவைக் கடுமையாய்க் கோபப்படுத்துகிற ஒரு குடிமகன், மனித அறிவு கண்டுபிடிக்கக்கூடிய அல்லது மனித வல்லமை உண்டாக்கக்கூடிய மிகக் கொடூரமான வேதனைகளை அநுபவிக்க நேரிடலாம். ஆனால் பூமியின் மகா பெரிய அதிபதிகள், தங்களது மகா பெரிய மகிமையிலும் பலத்திலும் இருக்கும்போதும், தங்களது மகா பெரிய பயங்கரங்களை உடுத்தியிருக்கும்போதும், பரலோகத்திற்கும் பூமிக்கும் மகா பெரிய சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகரும் ராஜாவுமாயிருக்கிறவருக்கு முன்பாக அவர்கள் வெறும் பலவீனமான, தூசியிலுள்ள அருவருப்பான புழுக்களே ஆவர். அவர்கள் மகா கோபமடைந்து, தங்களது முழு உக்கிரத்தையும் வெளிப்படுத்தினாலும் அவர்களால் செய்யக்கூடிய காரியம் மிகக் குறைவே. பூமியின் ராஜாக்கள் எல்லாரும் தேவனுக்கு முன்பாக வெட்டுக்கிளிகளைப் போலிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒன்றுமில்லை, ஒன்றுமில்லாமைக்கும் குறைவானவர்கள்; அவர்களுடைய அன்பும் அவர்களுடைய பகையும் அலட்சியம் செய்யப்படத்தக்கவையே. மகா பெரிய ராஜாதி ராஜாவின் உக்கிரம் அவர்களுடைய கோபத்தைவிட எவ்வளவு பயங்கரமானதோ, அவ்வாறே அவருடைய மகிமையும் பெரியது. “என் சிநேகிதராகிய உங்களுக்கு நான் சொல்லுகிறேன்: சரீரத்தைக் கொலைசெய்து, அதின்பின்பு வேறொன்றும் செய்ய வல்லமையில்லாதவர்களுக்குப் பயப்படாதிருங்கள். நீங்கள் இன்னாருக்குப் பயப்பட வேண்டுமென்று உங்களுக்குக் காண்பிக்கிறேன்: கொலைசெய்தபின்பு நரகத்திலே தள்ள வல்லமையுள்ளவருக்குப் பயப்படுங்கள்; ஆம், அவருக்கே பயப்படுங்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” ().
நீங்கள் ஆளாகியிருப்பது தேவனுடைய உக்கிரத்தின் கடுமைக்கே ஆகும். தேவனுடைய கோபத்தைக் குறித்து நாம் வேதாகமத்தில் அநேக இடங்களில் வாசிக்கிறோம்; ஏசாயா ()-ல், "அவர்களுடைய கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக சத்துருக்களுக்கு உக்கிரத்தையும்... பலியாகச் செலுத்துவார்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. மேலும் ஏசாயா ()-ல், "இதோ, கர்த்தர் தமது கோபத்தை உக்கிரமாகவும், தமது கடிந்துகொள்ளுதலை அக்கினிஜுவாலைகளாகவும் செலுத்த அக்கினியோடும் பிரளயங்காற்றுக்கொப்பான தமது இரதங்களோடும் வருவார்" என்றுள்ளது. இன்னும் அநேக இடங்களிலும் இவ்வாறே வாசிக்கிறோம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ()-ல், "...சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய உக்கிரகோபமாகிய மதுவூறலின்கடையை..." என்று நாம் வாசிக்கிறோம். இந்த வார்த்தைகள் மகா பயங்கரமானவை. "தேவனுடைய கோபம்" என்று மட்டும் சொல்லப்பட்டிருந்தால், அந்த வார்த்தைகளே விவரிக்க முடியாத பயங்கரத்தை உணர்த்தியிருக்கும்; ஆனால் இங்கே "தேவனுடைய உக்கிரகோபம்" அல்லது தேவனுடைய கடுங்கோபம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது! யெகோவாவின் உக்கிரம்! ஓ, அது எவ்வளவு பயங்கரமானதாய் இருக்க வேண்டும்! இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் தங்களுக்குள் கொண்டுள்ள பயங்கரத்தை எவரால் விவரிக்க அல்லது கற்பனை செய்ய முடியும்? மேலும் அது, "சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய உக்கிரகோபம்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அவருடைய கடுங்கோபம் எதை உண்டாக்குமோ, அதில் அவருடைய சர்வவல்லமையுள்ள பராக்கிரமத்தின் மகா பெரிய வெளிப்பாடு இருக்கும் என்பது போல இது இருக்கிறது; மனிதர்கள் தங்களது கடுங்கோபத்தில் தங்களது முழு பலத்தையும் வெளிப்படுத்துவது போல, சர்வவல்லமை உள்ளவரே கோபமடைந்து, தமது வல்லமையை வெளிப்படுத்துவது போல இது இருக்கிறது. ஓ! அப்படியென்றால், அதின் விளைவு என்னவாயிருக்கும்? அதை அநுபவிக்கப்போகும் அந்தப் பரிதாபகரமான புழுவின் நிலை என்னவாகும்? எவனுடைய கைகள் பலமுள்ளவைகளாய் இருக்க முடியும்; எவனுடைய இருதயம் அதைச் சகித்துக்கொள்ள முடியும்? இதற்கு ஆளாகப்போகும் அந்தப் பரிதாபகரமான சிருஷ்டி, விவரிக்க முடியாத, கற்பனை செய்ய முடியாத எவ்வளவு பயங்கரமான வேதனையின் ஆழத்திற்குள் மூழ்கடிக்கப்படுவான்! மறுபடியும் பிறக்காத நிலையில் இன்னும் இருக்கிற நீங்களெல்லாரும் இதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தேவன் தமது கடுங்கோபத்தை நிறைவேற்றுவார் என்பது, அவர் எவ்வித இரக்கமுமின்றி தமது உக்கிரத்தைச் செலுத்துவார் என்பதைக் குறிக்கிறது. தேவன் உங்களுடைய சூழ்நிலையின் விவரிக்க முடியாத பயங்கரத்தைக் காணும்போது, உங்களுடைய வேதனை உங்களுடைய பலத்திற்கு மிஞ்சிய அளவற்றதாய் இருப்பதைக் காணும்போது, உங்களுடைய பரிதாபகரமான ஆத்துமா எவ்வாறு நசுக்கப்பட்டு, எல்லையற்ற ஒரு இருளுக்குள் மூழ்கிப்போகிறது என்பதைக் காணும்போது, அவர் தமது உக்கிரத்தை நிறைவேற்றாமல் நிறுத்தமாட்டார், அல்லது தமது கரத்தை எள்ளளவும் குறைக்கமாட்டார்; அங்கே எந்தவொரு மட்டுப்படுத்தலோ இரக்கமோ இருக்காது, தேவன் அப்போது தமது கடுமையான காற்றை நிறுத்தவே மாட்டார். அவர் உங்களுடைய நலனைக் கருதமாட்டார், அல்லது நீங்கள் விவரிக்க முடியாத அளவில் அதிகமாய் வேதனைப்படுகிறீர்களோ என்பதைக் குறித்து அவர் கவலைப்படமாட்டார்; மாறாக, கடுமையான நீதி எதைக் கேட்கிறதோ, அதைக் காட்டிலும் சற்றும் குறைவாக நீங்கள் வேதனைப்பட மாட்டீர்கள்; உங்களுக்கு அதைச் சகிப்பது மகா கடினமாய் இருப்பதினிமித்தம் அங்கே எதுவும் தடுத்து வைக்கப்பட மாட்டாது. “ஆதலால் நானும் உக்கிரத்தோடே காரியத்தை நடப்பிப்பேன்; என் கண் தப்பவிடுவதில்லை, நான் இரங்குவதுமில்லை; அவர்கள் மகா சத்தமாய் என் செவிகள் கேட்கக் கூப்பிட்டாலும் அவர்களுக்கு நான் செவிகொடேன்” (). இப்பொழுதோ, தேவன் உங்கள் மேல் இரக்கமாயிருக்க ஆயத்தமாய் நிற்கிறார்; இது இரக்கத்தின் நாள்; இரக்கத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் சில நம்பிக்கையோடு நீங்கள் இப்பொழுது கூப்பிட முடியும். ஆனால் ஒருமுறை இரக்கத்தின் நாள் கடந்துபோகுமானால், உங்களுடைய மகா பரிதாபகரமான, வேதனை நிறைந்த கூக்குரல்களும் அலறல்களும் வீணாய்விடும்; உங்களுடைய நலனைக் குறித்துத் தேவன் எவ்வித அக்கறையுமின்றி, நீங்கள் முற்றிலும் கைவிடப்பட்டு தேவனால் எறிந்துபோடப்படுவீர்கள். நீங்கள் வேதனையை அநுபவிப்பதைத் தவிர வேறு எந்தவொரு நோக்கத்திற்காகவும் தேவன் உங்களை வைத்திருக்க மாட்டார்; வேறு எந்த நோக்கத்திற்காகவும் நீங்கள் ஜீவனோடு வைக்கப்பட மாட்டீர்கள்! ஏனெனில் நீங்கள் அழிவுக்கு ஏதுவாக ஆயத்தமாக்கப்பட்ட உக்கிரத்தின் பாத்திரமாய் இருப்பீர்கள்; அந்தப் பாத்திரம் உக்கிரத்தினால் முழுமையாய் நிரப்பப்படுவதைத் தவிர வேறு எதற்கும் பயன்படாது. நீங்கள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது அவர் உங்கள் மேல் இரங்குவதற்குப் பதிலாக, அவர் "நகைத்து பரியாசம் செய்வார்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. “நான் கூப்பிட்டும் நீங்கள் கேட்கமாட்டோம் என்றீர்கள்; நான் என் கையை நீட்டியும் கவனிக்கிறவன் ஒருவனுமில்லை. என் ஆலோசனையையெல்லாம் நீங்கள் தள்ளி, என் கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுத்தீர்கள். ஆகையால் நானும் உங்கள் ஆபத்துக்காலத்தில் நகைப்பேன்; நீங்கள் பயப்படும் காரியம் வரும்போது பரியாசம் செய்வேன். நீங்கள் பயப்படும் காரியம் பாழாக்குதலைப்போல வரும்போது, உங்கள் ஆபத்து சூறாவளியைப்போல அணைந்துவரும்போது, நெருக்கமும் இடுக்கமும் உங்கள்மேல் வரும்போது பரியாசம் செய்வேன். அப்பொழுது அவர்கள் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள், நான் மறுஉத்தரவு கொடுக்கமாட்டேன்; அவர்கள் அதிகாலையிலே என்னைத்தேடுவார்கள், என்னைக்காணமாட்டார்கள். அவர்கள் அறிவை வெறுத்தார்கள், கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயத்தைத் தெரிந்துகொள்ளாமற்போனார்கள். என் ஆலோசனையை அவர்கள் விரும்பவில்லை, என் கடிந்துகொள்ளுதலையெல்லாம் அலட்சியம்பண்ணினார்கள். ஆகையால் அவர்கள் தங்கள் வழியின் பலனைப் புசித்து, தங்கள் ஆலோசனைகளினால் திருப்தியடைவார்கள். பேதைகளின் பின்வாங்குதல் அவர்களைக் கொல்லும், மூடர்களின் அஜாக்கிரதை அவர்களை அழிக்கும்” (). மகா பெரிய தேவனுடைய அந்த வார்த்தைகள் எவ்வளவு பயங்கரமானவை: “...என் கோபத்திலே அவர்களை மிதித்து, என் உக்கிரத்திலே அவர்களை நசுக்கிப்போட்டேன்; அவயவங்களின் இரத்தம் என் வஸ்திரங்களின்மேல் தெளித்துக்கொண்டது, என் உடைகளையெல்லாம் கறைப்படுத்தினேன்” (). அலட்சியம், வெறுப்பு, மற்றும் உக்கிரமான கோபம் ஆகிய இந்த மூன்று காரியங்களின் மகா பெரிய வெளிப்பாடுகளைத் தங்களுக்குள் கொண்டுள்ள வார்த்தைகளை இதைவிடக் கற்பனை செய்ய முடியாது. உங்களைக் குறித்து இரங்கும்படி நீங்கள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டால், உங்களுடைய துயரமான நிலையில் அவர் உங்கள் மேல் இரங்குவதற்கோ அல்லது சற்றேனும் தயவு காட்டுவதற்கோ பதிலாக, அவர் உங்களைத் தமது கால்களின் கீழ் மிதித்துப்போடுவார்; சர்வவல்லமையுள்ளவர் உங்களை மிதிக்கும் எடையைத் உங்களால் தாங்க முடியாது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தும், அவர் அதைப் பொருட்படுத்தாமல், இரக்கமின்றி உங்களைத் தமது கால்களின் கீழ் நசுக்குவார்; உங்களுடைய இரத்தத்தை நசுக்கித் தெறிக்கப்பண்ணுவார், அது அவருடைய வஸ்திரங்களின் மேல் தெளித்து, அவருடைய உடைகளையெல்லாம் கறைப்படுத்தும். அவர் உங்களை வெறுப்பது மட்டுமல்ல, உங்களை மகா அலட்சியமாய் எண்ணுவார்; வீதிகளின் சேற்றைப் போல மிதிக்கப்படுவதற்குக் கீழான இடமே தவிர வேறு எந்த இடமும் உங்களுக்குத் தகுதியானதாகக் கருதப்பட மாட்டாது.
நீங்கள் ஆளாகியிருக்கும் வேதனையானது, யெகோவாவின் உக்கிரம் என்ன என்பதை வெளிப்படுத்தும்படி தேவன் கட்டளையிடும் வேதனையாய் இருக்கிறது. தேவனுடைய அன்பு எவ்வளவு சிறந்தது என்பதையும், அதே நேரத்தில் அவருடைய உக்கிரம் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதையும் தூதர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் காண்பிக்க வேண்டும் என்பது தேவனுடைய இருதயத்தின் நோக்கமாய் இருக்கிறது. சில சமயங்களில் பூமியின் ராஜாக்கள் தங்களை எதிர்ப்பவர்கள் மேல் நிறைவேற்றும் கடுமையான தண்டனைகளின் மூலமாகத் தங்களது கோபம் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதைக் காண்பிக்க விரும்புவதுண்டு. பாபிலோனிய பேரரசின் மகா பெரிய விவேகமும் பெருமையுமுள்ள மன்னனான நேபுகாத்நேச்சார், சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்கள் மேல் கோபமடைந்தபோது, தன் உக்கிரத்தைக் காண்பிக்க விரும்பி, எரிகிற அக்கினிச் சூளையை வழக்கம்போலச் சூடாக்குவதைப் பார்க்கிலும் ஏழு மடங்கு அதிகமாய் அதைச் சூடாக்கும்படி கட்டளையிட்டான்; சந்தேகமின்றி, மனித அறிவு எவ்வளவு தூரம் அதைச் சூடாக்க முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் அதின் உக்கிரம் அதிகரிக்கப்பட்டது. ஆனால் மகா பெரிய தேவனும் தமது சத்துருக்களின் கடுமையான வேதனைகளின் மூலமாகத் தமது உக்கிரத்தைக் காண்பிக்கவும், தமது பயங்கரமான மகிமையையும் மகா வல்லமையையும் மகிமைப்படுத்தவும் விரும்புகிறார். “தேவன் தமது உக்கிரத்தைக் காண்பிக்கவும், தமது வல்லமையைத் தெரிவிக்கவும் விரும்பி, அழிவுக்கு ஆயத்தமாக்கப்பட்ட உக்கிரத்தின் பாத்திரங்கள்மேல் மிகுந்த நீடியசாந்தத்தோடே பொறுமையாயிருந்தாரானால் உங்களுக்கென்ன?” (). இதுவே அவருடைய நோக்கமாகவும், யெகோவாவின் கலப்பில்லாத, தடுக்கப்படாத உக்கிரமும் கடுங்கோபமும் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதைக் காண்பிக்க அவர் தீர்மானித்திருப்பதாலும், அவர் அதை முழுமையாய் நிறைவேற்றுவார். அங்கே விவரிக்க முடியாத பயங்கரமான காரியம் ஒன்று நிறைவேறும். மகா பெரிய கோபமடைந்த தேவன் எழும்பி, அந்தப் பரிதாபகரமான பாவியின் மேல் தமது பயங்கரமான ஆக்கினையை நிறைவேற்றும்போது, அந்த அபாக்கியவான் தேவனுடைய உக்கிரத்தின் எல்லையற்ற எடையையும் வல்லமையையும் உண்மையாகவே அநுபவித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, தேவன் ஒட்டுமொத்த அண்ட சராசரங்களையும் அழைத்து, அதில் காணப்படும் பயங்கரமான மகிமையையும் மகா வல்லமையையும் பார்க்கும்படி கட்டளையிடுவார். “ஜனங்கள் சுட்ட நீறாம்பலாய் மாறுவார்கள்; வெட்டப்பட்டு அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்படும் முள்ளுகளுக்கொப்பாவார்கள். தூரத்திலுள்ளவர்களே, நான் செய்ததைக் கேளுங்கள்; கிட்டியிருக்கிறவர்களே, என் வல்லமையை அறிந்துகொள்ளுங்கள். சீயோனிலுள்ள பாவிகள் திகிலடைகிறார்கள்; மாயக்காரரை நடுக்கம் பிடித்தது: பட்சிக்கும் அக்கினியோடு நம்மில் வாசம் பண்ணுபவன் யார்? நித்திய ஜுவாலையோடு நம்மில் வாசம் பண்ணுபவன் யார்?” (). இவ்வாறு, மறுபடியும் பிறக்காத நிலையில் நீங்கள் தொடர்ந்து நீடித்திருப்பீர்களானால் உங்களுடைய நிலையும் இதுவாகவே இருக்கும்; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய எல்லையற்ற வல்லமையும், மகிமையும், பயங்கரமும் உங்களுடைய விவரிக்க முடியாத கடுமையான வேதனைகளின் மூலம் உங்கள் மேல் மகிமைப்படுத்தப்படும். நீங்கள் பரிசுத்த தூதர்களுக்கு முன்பாகவும், ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கு முன்பாகவும் வேதனைப்படுத்தப்படுவீர்கள்; நீங்கள் இந்த வேதனையின் நிலையில் இருக்கும்போது, பரலோகத்தின் மகிமையுள்ள குடிகள் புறப்பட்டு வந்து, சர்வவல்லமையுள்ளவருடைய கோபமும் உக்கிரமும் என்னவென்பதைக் காணும்படி அந்தப் பயங்கரமான காட்சியைக் காண்பார்கள்; அவர்கள் அதைக் காணும்போது, விழுந்து பணிந்து அந்த மகா வல்லமையையும் மகிமையையும் ஆராதிப்பார்கள். “அப்பொழுது மாதந்தோறும் அமாவாசியையிலும், வாரந்தோறும் ஓய்வுநாளிலும், மாம்சமான யாவரும் எனக்கு முன்பாகத் தொழுதுகொள்ள வருவார்களென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், எனக்கு விரோதமாய்க் குற்றஞ்செய்த மனுஷருடைய பிணங்களைப் பார்ப்பார்கள்; அவர்களுடைய புழு சாகாமலும், அவர்களுடைய அக்கினி அவிந்துபோகாமலும் இருக்கும்; அவர்கள் மாம்சமான யாவருக்கும் அருவருப்பாயிருப்பார்கள்” ().

கோபமடைந்த தேவனுடைய கரங்களில் பாவிகள்

Comments

கோபமடைந்த தேவனுடைய கரங்களில் பாவிகள்

Comments