பகிரக்கூடிய பண்புகள்

தேவனுடைய பகிர முடியாத பண்புகள் (நித்தியம், சர்வ வல்லமை போன்றவை) அவரை நம்மிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன. ஆனால், நாம் அவரைப் பின்பற்றும்படி (Imitators of God) சில பண்புகளை தேவன் நமக்கும் வழங்கியுள்ளார். "நீங்கள் பிரியமான பிள்ளைகளைப்போல தேவனைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகி... அன்பிலே நடந்துகொள்ளுங்கள்" () என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கூறுகிறார். நாம் எவற்றைப் பிரதிபலிக்க முடியும் என்பதை இங்கே காண்போம்.

1. பரிசுத்தம் (Holiness)

வேதாகமம் தேவனை "பரிசுத்தர்" என்று அழைக்கிறது. இது இரண்டு காரியங்களைக் குறிக்கும்:

உன்னதம்: அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர் (Transcendence). இந்த அர்த்தத்தில் பரிசுத்தம் 'பகிர முடியாதது'.
தூய்மை: அவர் முற்றிலும் பாவமற்றவர், நன்னெறி ஒழுக்கத்தில் மேன்மையானவர். இந்தத் தூய்மையையே தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கிறார்: "நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள்" ().

பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மை மறுபடியும் பிறக்கச் செய்து, கிறிஸ்துவின் சாயலுக்கு ஒப்பாய் நம்மைப் பரிசுத்தமாக்குகிறார் (Sanctification).

2. அன்பு (Love)

"தேவன் அன்பாகவே இருக்கிறார்" (). அன்பு என்பது தேவனுடைய சுபாவத்தின் ஒரு பண்பு. இது மனிதர்களுக்குப் பகிரப்பட்டுள்ளது. நாம் பிறரிடம் காட்டும் 'அகாபே' (Agape) அன்பு, தேவன் நமக்குள் கொடுத்த பண்பின் பிரதிபலிப்பாகும். நாம் அவரைப் பின்பற்றி அன்பில் நிலைத்திருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

3. நன்மை (Goodness)

தேவனுடைய நன்மையும் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு பண்பு. "தேவன் ஒருவரைத் தவிர நல்லவர் ஒருவரும் இல்லையே" () என்று இயேசு கூறியது, தேவனுடைய உன்னதமான நன்மையைச் சுட்டிக்காட்டவே. வீழ்ச்சியடைந்த நிலையில் நாம் நன்மையை இழந்திருந்தாலும், பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியால் விசுவாசிகள் நற்கிரியைகளில் வளர்ந்து, தேவனுடைய நன்மையை உலகிற்கு வெளிப்படுத்த முடியும்.

4. நீதியும் நியாயமும் (Justice and Righteousness)

வேதாகமத்தின்படி, நியாயம் (Justice) என்பது தேவனுக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோ ஒரு விதி அல்ல; அது அவருடைய உள்ளான சுபாவம். தேவன் எப்போதும் நீதியின்படியே செயல்படுகிறார்.

இங்கே ஒரு முக்கிய வரைபடத்தைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்:

நீதி (Justice): ஒருவன் செய்த செயலுக்கு உரிய கூலியைக் கொடுப்பது.
அநீதி (Injustice): இது தீமையானது, நீதியை மீறுவது. தேவன் ஒருபோதும் அநீதி செய்யமாட்டார்.
நீதியல்லாதவை (Non-justice): இது 'அநீதி' அல்ல. இரக்கமும் கிருபையும் இந்த வகையைச் சேர்ந்தவை. தேவன் ஒருவருக்குக் கிருபை காட்டும்போது, அவர் அநீதி செய்வதில்லை; மாறாக நீதியைத் தாண்டிய ஒரு மேன்மையான காரியத்தைச் செய்கிறார்.

தேவன் நீதியுள்ளவர் என்பதால், அவர் தகுதியற்ற தண்டனையையோ அல்லது தகுதியற்ற வெகுமதியையோ கொடுப்பதில்லை. ஆனால், நாம் அவரிடம் 'நீதியை'க் கேட்கக் கூடாது, 'இரக்கத்தையே' கேட்க வேண்டும். ஏனெனில் அவருடைய நீதியின்படி பார்த்தால் நாம் அனைவரும் தண்டனைக்குரியவர்களே.

5. ஞானம் (Wisdom)

தேவன் முற்றுமறிந்த ஞானி. பழைய ஏற்பாட்டு ஞான இலக்கியங்கள் (நீதிமொழிகள், யோபு போன்றவை) "கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்" () என்று கூறுகின்றன.

அறிவு (Knowledge): தகவல்களைத் தெரிந்து வைத்திருப்பது.
ஞானம் (Wisdom): தேவனுக்குப் பிரியமான முறையில் எப்படி வாழ்வது என்பதை அறிந்து அதன்படி நடப்பது.

தேவன் ஒருபோதும் முட்டாள்தனமான முடிவுகளை எடுப்பதில்லை. நாமோ பலமுறை அறிவீனமாகச் செயல்படுகிறோம். எனினும், "உங்களில் ஒருவன் ஞானத்தில் குறைவுள்ளவனாயிருந்தால்... தேவனிடத்தில் கேட்கக்கடவன்" () என்று வேதாகமம் கூறுகிறது. தேவன் தமது ஞானத்தை நமக்குக் கொடுக்கச் சித்தமாயிருக்கிறார்.

முடிவுரை:

நாம் ஒருபோதும் தேவனாக மாற முடியாது. ஆனால், அவருடைய அன்பு, நீதி, பரிசுத்தம் மற்றும் ஞானத்தைப் பிரதிபலிப்பதன் மூலம், இந்தப் பூமியில் அவருடைய பிள்ளைகளாக, அவருடைய சாயலைத் தாங்கி நிற்க முடியும்.