திருச்சபை வரலாற்றின் பயன்கள்

திருச்சபை வரலாறானது இறையியலின் (Theology) மிக விரிவான, மிக முக்கியமான ஒரு கிளையாகும். பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டு வேத வரலாறுகளையும் உள்ளடக்கிய இது, இறையியலின் முதுகெலும்பாகத் திகழ்கிறது; அதற்கான ஆதாரங்களை வழங்கும் களஞ்சியமாகவும் இருக்கிறது. கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தை அதன் அனைத்துப் பரிமாணங்களிலும், அனைத்துத் தொடர்புகளிலும் விளக்கும் மிகச் சிறந்த விளக்கவுரை இதுவேயாகும். நீரோடையின் பெருக்கம், அது பாயும் ஊற்றின் மகிமையைப் பறைசாற்றுகிறதல்லவா!

முதலாவதாக, மனித இனத்தின் தார்மீக மற்றும் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியை வெளிப்படுத்துவதாலும், மீட்பு குறித்த தேவனுடைய திட்டத்தின் படிப்படியான நிறைவேற்றத்தைக் காட்டுவதாலும், சாமான்ய அறிவுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் திருச்சபை வரலாறு பொதுவான ஆர்வத்தைத் தருகிறது.

இறையியலாளர்களுக்கும், நற்செய்தி ஊழியர்களுக்கும் இது சிறப்பான மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது. கிறிஸ்தவ உலகத்தின் தற்போதைய நிலையைப் புரிந்துகொள்ளவும், அதன் பணியில் வெற்றிகரமாக ஈடுபடுவதற்கான வழிகாட்டியாகவும் இது அமைகிறது. நிகழ்காலம் என்பது கடந்த காலத்தின் கனியும், எதிர்காலத்தின் விதையுமாகும். அக்காலத்தின் உண்மையான தேவைகளிலிருந்து வளர்ந்து, வரலாற்று மண்ணில் ஆழமாக வேரூன்றாத எந்தப் பணியும் நிலைத்து நிற்க முடியாது. கடந்த தலைமுறையினரின் உரிமைகளை மிதிப்பவன், பின்வரும் சந்ததியினரின் மரியாதையைப் பெறத் தகுதியற்றவன். திருச்சபை வரலாறு என்பது ஏதோ ஒரு சாதாரணக் கண்காட்சிச் சாலை அல்ல. அதன் உண்மைகள் உயிரற்ற எலும்புகள் அல்ல; மாறாக, நமது வழிகாட்டுதலுக்கும் செயலுக்கும் அடிப்படையான கொள்கைகளையும் நியதிகளையும் கொண்ட உயிருள்ள உண்மைகள். திருச்சபை வரலாற்றை ஆராய்பவன், கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தை அதன் அனைத்து நிலைகளிலும், இன்றுள்ள மற்றும் காலத்தின் இறுதி வரை இருக்கப்போகும் கிறிஸ்தவத்தின் செல்வாக்கிற்கு உட்பட்ட மனித இயல்பையும் கற்கிறான்.

இறுதியாக, திருச்சபை வரலாறு ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனுக்கும் நடைமுறைப் பயனைத் தருகிறது. இது எச்சரிக்கைகள், ஊக்கங்கள், ஆறுதல் மற்றும் ஆலோசனைகள் நிறைந்த ஒரு களஞ்சியம். இது மெய்யியல் உண்மைகளின் தொகுப்பு; உயிருள்ள உதாரணங்களின் வாயிலாகக் கூறப்படும் கிறிஸ்தவம். சிசரோ (Cicero) வரலாற்றை, "காலத்தின் சாட்சி, சத்தியத்தின் ஒளி, வாழ்க்கையின் குரு" என்று வர்ணிப்பது போலவும், டியோடோரஸ் (Diodorus) அதை "தெய்வீகப் பராமரிப்பின் பணிப்பெண், சத்தியத்தின் ஆசாரியத்தி, ஞானத்தின் தாய்" என்று அழைப்பது போலவும், பரலோக ராஜ்யத்தின் வரலாறானது இவை அனைத்தையும் மிக உயர்ந்த நிலையில் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. தெய்வீக வெளிப்பாட்டின் வரலாறாகவும், அதன் வைப்பகமாகவும் இருக்கும் பரிசுத்த வேதாகமத்திற்கு அடுத்தபடியாக, கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்தின் வரலாற்றை விட, கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களோடு தொடர்ந்து கூட இருக்கிறார் என்பதற்குப் பலமான ஆதாரமும், கிறிஸ்தவ மார்க்கத்திற்கு மேலான மெய்ப்பித்தலும், ஆவிக்குரிய ஞானத்திற்கும் அனுபவத்திற்கும் நிறைந்த ஊற்றும், புண்ணியத்திற்கும் பக்திக்கும் ஆழமான தூண்டுதலும் வேறில்லை. ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் மனிதனுக்குத் தேவன் சொல்லும் ஒரு செய்தி உண்டு; அதைப் புரிந்துகொள்வது மனிதனுக்கு மிக மிக அவசியமாகும்.

எபிரெயருக்கு எழுதப்பட்ட நிருபம், கிறிஸ்தவர்களை உற்சாகப்படுத்துவதற்காகப் பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்து விசுவாசிகளின் சாட்சிகளை ஒரு திரளாக விவரிக்கிறது. அவ்வாறிருக்க, கிறிஸ்து வந்ததற்குப் பிறகு ஒவ்வொரு காலத்திலும், ஒவ்வொரு மொழியிலும் வாழ்ந்த அப்போஸ்தலர்கள், சுவிசேஷகர்கள், இரத்தசாட்சிகள், விசுவாச அறிக்கை செய்தவர்கள், பிதாக்கள், சீர்திருத்தவாதிகள் மற்றும் பரிசுத்தவான்களின் பெரும் திரளை அதே நோக்கத்திற்காக ஏன் நாம் நினைவுகூறக்கூடாது? அவர்கள் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் மற்றும் அன்பின் நாயகர்கள்; கிறிஸ்துவின் உயிருள்ள நிருபங்கள்; பூமியின் உப்பாயிருந்தவர்கள்; மனித இனத்தின் நன்மை செய்தவர்கள் மற்றும் மகிமையாயிருந்தவர்கள். அவர்களின் எண்ணங்களையும் செயல்களையும், அவர்களின் வாழ்க்கையையும் மரணத்தையும் சரியாக ஆராய்ந்துவிட்டு, அவர்கள் விட்டுச் சென்ற பரிசுத்தமான முன்மாதிரியைப் பின்பற்றத் தூண்டப்படாமலும், தேற்றப்படாமலும், உற்சாகமடையாமலும் இருக்க யாரால் முடியும்? அதன் மூலம் நாமும் இறுதியாகத் தேவனுடைய கிருபையினால் அவர்களோடு ஐக்கியமாகி, அதே தேவனையும் இரட்சகரையும் துதித்து, மகிழ்ந்து களிக்கும் நித்திய பேரின்பத்தை அவர்களோடு அனுபவிக்கலாம்.