மூன்று ஆட்கள்

திரித்துவம் என்பது ஒரு "முரண்பாடு" (Contradiction) என்று பலர் கருதுகிறார்கள். ஆனால் தர்க்க ரீதியாகப் பார்த்தால், இது ஒரு முரண்பாடு அல்ல, மாறாக இது ஒரு "முரண்போலி" (Paradox) ஆகும்.

1. முரண்போலி (Paradox) vs முரண்பாடு (Contradiction)

தர்க்கத்தின் "முரண்படாமை விதி" (Law of non-contradiction) என்ன சொல்கிறது என்றால்: ஒரு காரியம் ஒரே நேரத்தில், ஒரே உறவு நிலையில், அதுவாகவும் அதுவல்லாத ஒன்றாகவும் இருக்க முடியாது.

திரித்துவத்தின் வரலாற்று ரீதியான விளக்கம் இதுதான்: தேவன் சாராம்சத்தில் (Essence) ஒருவர், ஆட்களில் (Person) மூவர்.

• அவர் ஒரு விதத்தில் ஒருவராகவும், மற்றொரு விதத்தில் மூவராகவும் இருக்கிறார்.
• தேவன் "சாராம்சத்தில் ஒருவர், அதே நேரத்தில் சாராம்சத்தில் மூவர்" என்று நாம் கூறினால் மட்டுமே அது முரண்பாடாகும். ஆனால் நாம் அப்படிச் சொல்வதில்லை.

'பாரடாக்ஸ்' (Paradox) என்ற கிரேக்கச் சொல்லின் பொருள்: "ஒன்றன் அருகில் மற்றொன்றை வைக்கும்போது, ஆழமாக ஆராயும் வரை அது முரண்பாடு போலத் தோன்றும், ஆனால் உண்மையில் அது முரண்பாடு அல்ல." நாம் ஒரு நபர் என்றால் ஒரு ஜீவன் என்று பழகிவிட்டதால், ஒரு ஜீவனுக்குள் மூன்று ஆட்கள் இருப்பதை நம்மால் எளிதில் கற்பனை செய்ய முடிவதில்லை. இது ஒரு மர்மம் (Mystery), ஆனால் முரண்பாடு அல்ல.

2. சாராம்சம் மற்றும் ஆள் (Essence and Person)

• சாராம்சம் (Essence/Ousios): ஒரு பொருளை மற்றொன்றிலிருந்து வேறுபடுத்தும் அதன் அடிப்படைத் தன்மை இது. கிரேக்க மொழியில் இதை ousios (இருப்பு அல்லது பொருள்) என்பார்கள். தேவனுடைய சாராம்சம் என்பது அவர் தம்மிலேயே என்னவாக இருக்கிறார் என்பதாகும். தேவன் ஒரே ஒரு சாராம்சம் அல்லது ஒரே ஒரு ஜீவன் (One Being) மட்டுமே.
• ஆள் (Person/Persona): 'பெர்சனா' (Persona) என்ற லத்தீன் சொல் நடிகர்கள் அணியும் "முகமூடி"யைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒரு நடிகர் பல வேடங்களில் நடிக்கும்போது வெவ்வேறு முகமூடிகளைப் பயன்படுத்துவார். டெர்டுல்லியன் (Tertullian) தேவன் ஒரு ஜீவன், மூன்று 'பெர்சனா' என்று கூறியபோது, தேவன் ஒரே நேரத்தில் பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் என மூன்று ஆட்களாகத் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார் என்று விளக்கினார்.

3. உட்பதிவு மற்றும் இருப்பு (Subsistence and Existence)

திரித்துவத்தின் மூன்று ஆட்களையும் வேறுபடுத்திக் காட்ட இறையியலாளர்கள் 'சப்சிஸ்டன்ஸ்' (Subsistence) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

• தேவத்துவத்தில் காணப்படும் இந்த வேறுபாடு உண்மையானது, ஆனால் அது 'சாராம்ச' வேறுபாடு அல்ல. அதாவது, அவர்கள் மூன்று தனித்தனி தேவர்கள் அல்ல.
• ஒரே தேவன் என்ற ஜீவனுக்குள்ளேயே மூன்று ஆட்களும் காணப்படுகிறார்கள். ஒவ்வொரு ஆளும் (பிதா, குமாரன், ஆவியானவர்) தேவத்துவத்தின் அனைத்துப் பண்புகளையும் முழுமையாகக் கொண்டுள்ளனர்.

மற்றொரு முக்கியமான சொல் 'எக்சிஸ்டன்ஸ்' (Existence - இருப்பு).

• மனிதர்களாகிய நாம் 'மாறிக்கொண்டே' இருப்பவர்கள் (Becoming). நேற்று இருந்ததை விட இன்று நாம் உடல் ரீதியாகவும் அறிவு ரீதியாகவும் சற்றே மாறியிருக்கிறோம்.
• ஆனால் தேவன் மாறுவதே இல்லை. அவர் "இருக்கிறவராகவே இருக்கிறார்". அவர் எதையும் சார்ந்து வாழ்பவர் அல்ல.

எனவே, தேவன் மூன்று இருப்புகள் (three existences) அல்ல, மாறாக ஒரே நித்திய இருப்பிற்குள் இருக்கும் மூன்று உட்பதிவுகள் (three subsistences) ஆவர். வேதாகமம் பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் என்று தெளிவாக வேறுபடுத்திக் காட்டுவதால், நாமும் இந்த வேறுபாட்டை அங்கீகரிக்கிறோம்.

சுருக்கம்:

தேவன் ஒரே ஒரு சாராம்சம் (Essence), ஆனால் மூன்று ஆட்கள் (Persons). பிதா தேவன், குமாரன் தேவன், பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவன்; ஆனால் பிதா குமாரன் அல்ல, குமாரன் ஆவியானவர் அல்ல. இதுவே திரித்துவத்தின் அடிப்படை சத்தியம்.