அத்தியாயம் I

முழு உரையின் அடித்தளம் ரோமர் 8:13-ல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது — அப்போஸ்தலனின் வார்த்தைகள் விளக்கப்படுகின்றன — உண்மையான பாவத்தை அழித்தலுக்கும் இரட்சிப்புக்கும் இடையிலான நிச்சயமான தொடர்பு — பாவத்தை அழித்தல் விசுவாசிகளின் பணி — அதன் முதன்மையான காரணகர்த்தா பரிசுத்த ஆவியானவர் — அப்போஸ்தலனின் வார்த்தைகளில் "சரீரம்" என்பதன் பொருள் என்ன — "சரீரத்தின் செய்கைகள்" என்பதன் பொருள் என்ன — இந்த கடமைக்கு நித்திய ஜீவன் எவ்வாறு வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

விசுவாசிகளுக்குள் பாவத்தை அழிக்கும் பணியை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு, நான் வழங்கப்போகும் வழிகாட்டுதல்கள் ஒழுங்காகவும் தெளிவாகவும் இருப்பதற்காக, அப்போஸ்தலனின் வார்த்தைகளான (ரோமர் 8:13)-ஐ இதன் அடித்தளமாக வைக்கிறேன்: "நீங்கள் ஆவியினாலே சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்தால் பிழைப்பீர்கள்"; மேலும் இதில் அடங்கியுள்ள உன்னதமான நற்செய்தி உண்மையையும், மறைபொருளையும் மேம்படுத்துவதே இந்த முழு உரையின் நோக்கம்.

விசுவாசத்தினால் உண்டாகும் நீதிமானாக்கப்படுதல் பற்றியும், கிருபையினால் அதில் பங்குபெறுபவர்களின் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நிலை பற்றியும் (ரோமர் 8:1-3) விளக்கிய பிறகு, அப்போஸ்தலர் அந்த உண்மைகளை விசுவாசிகளின் பரிசுத்தத்திற்கும் ஆறுதலுக்கும் பயன்படுத்தத் தொடங்குகிறார்.

பரிசுத்தத்தை நோக்கிய அவரது வாதங்கள் மற்றும் ஊக்கமூட்டல்களில், பரிசுத்தத்திற்கும் பாவத்திற்கும் இடையே உள்ள முரண்பட்ட விளைவுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் இந்த வசனம் முக்கியமானது: "நீங்கள் மாம்சத்தின்படி பிழைத்தால் சாகக்கடவீர்கள்" (ரோமர் 8:13). "மாம்சத்தின்படி பிழைப்பது" மற்றும் "சாவு" என்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பது தற்போது எனது நோக்கம் அல்ல என்பதால், இந்த வசனத்தின் பிற்பகுதியில் உள்ள பொருளுக்கு ஏற்ப, அதாவது முன்பு குறிப்பிட்டதைப்போல, அதை விளக்குகிறேன்.

இந்த உரையின் அடித்தளமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ள அந்த வசனத்தில், பின்வருபவை அடங்கியுள்ளன:

1. ஒரு கட்டளை: "சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்துப்போடுங்கள்."
2. யாருக்குக் கட்டளை: "நீங்கள்" — "நீங்கள் அழித்தால்."
3. வாக்குத்தத்தம்: இந்த கடமையோடு இணைக்கப்பட்ட ஒரு வாக்குத்தத்தம்: "நீங்கள் பிழைப்பீர்கள்."
4. காரணம் அல்லது வழிமுறை: இந்த கடமையைச் செய்வதற்கான கருவி — ஆவியானவர்: "நீங்கள் ஆவியினாலே."
5. நிபந்தனை: கடமை, வழிமுறை மற்றும் வாக்குத்தத்தம் அடங்கிய முழு வாக்கியத்தின் நிபந்தனை: "நீங்கள்... என்றால்."

1. நிபந்தனை மற்றும் தொடர்பு

இந்த முழு வாக்கியத்தில் முதலில் வருவது ஒரு நிபந்தனைக் குறிப்பு (Εἰ δὲ), "ஆனால், நீங்கள்... என்றால்." இத்தகைய வாக்கியங்களில் நிபந்தனைகள் இரண்டு விஷயங்களைக் குறிக்கலாம்:

1. கடமை கட்டளையிடப்பட்டவர்களுக்கு, வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட நிகழ்வு அல்லது காரியம் நிச்சயமற்றது என்பதைக் குறிக்கலாம். நிபந்தனை முடிவுக்கு முற்றிலும் அவசியமாகவும், அது கட்டளையிடப்பட்டவனுக்குத் தெரிந்த எந்தவொரு தீர்மானிக்கப்பட்ட காரணத்தையும் சாராமல் இருக்கும்போது இது நிகழும். உதாரணமாக, "நாம் பிழைத்திருந்தால், நாம் ஒரு காரியத்தைச் செய்வோம்" என்று சொல்வதைப் போன்றது. இங்குள்ள நிபந்தனைக்கு இது நோக்கமல்ல. இந்த வசனம் யாருக்குச் சொல்லப்பட்டதோ, அவர்களைப் பற்றி அதே அதிகாரத்தின் 1-ம் வசனத்தில், "அவர்களுக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
2. பேசப்பட்ட காரியங்களுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமை மற்றும் தொடர்பின் நிச்சயத்தன்மை; உதாரணமாக, ஒரு நோயாளிக்கு, "நீங்கள் இந்த மருந்தைப் பருகினால், நீங்கள் குணமடைவீர்கள்" என்று சொல்வது. அந்த மருந்திற்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் இடையே உள்ள தொடர்பின் நிச்சயத்தன்மையை மட்டுமே நாம் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறோம். இங்கு இதன் பயன்பாடு அதுவே. சரீரத்தின் செய்கைகளை அழிப்பதற்கும் பிழைப்பதற்கும் இடையே உள்ள நிச்சயமான தொடர்பு, இந்த நிபந்தனைத் துகளின் மூலம் உணர்த்தப்படுகிறது.

காரியங்களின் தொடர்பு மற்றும் ஒற்றுமை, காரணம் மற்றும் விளைவு (Cause and Effect), வழி மற்றும் முடிவு (Means and End) எனப் பலவாறாக இருக்கும். பாவத்தை அழிப்பதற்கும் வாழ்வதற்கும் இடையிலான தொடர்பு, காரணம் மற்றும் விளைவு என்ற ரீதியில் இல்லை — ஏனென்றால் "நித்திய ஜீவன் இயேசு கிறிஸ்து மூலமாக வரும் தேவனுடைய கிருபை வரம்" (ரோமர் 6:23) — மாறாக இது வழி மற்றும் முடிவு என்ற ரீதியிலானது. தேவன் தாம் தாராளமாக வாக்களித்த அந்த முடிவை அடைவதற்கு இந்த வழியை (Means) நியமித்துள்ளார். வழிமுறைகள் அவசியமானவை என்றாலும், அவை கிருபையினால் வாக்களிக்கப்பட்ட முடிவுக்கு அடிபணிந்தவை. ஒரு வரம் (Gift) மற்றும் அதை அடைவதற்கான காரணம் ஆகிய இரண்டும், அதைப்பெறுபவரிடம் ஒரே நேரத்தில் இருப்பது முரணானது. எனவே, இந்த நிபந்தனை வாக்கியத்தின் நோக்கம் என்னவென்றால், உண்மையான பாவத்தை அழித்தலுக்கும் நித்திய ஜீவனுக்கும் இடையே ஒரு தவறாத தொடர்பு மற்றும் ஒற்றுமை உள்ளது: நீங்கள் இந்த வழியைப் பயன்படுத்தினால், அந்த முடிவைப் பெறுவீர்கள்; நீங்கள் பாவத்தை அழித்தால், நீங்கள் பிழைப்பீர்கள். இந்த கடமைக்கு இதுவே முக்கிய ஊக்கமும் வற்புறுத்தலும் ஆகும்.

2. யாருக்கான கட்டளை

இந்தக் கடமை யாருக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதோ, அவர்களை "நீங்கள்" என்ற சொல் குறிக்கிறது. மூல மொழியில் இது "அழித்தால்" (θανατοῦτε) என்ற வினைச்சொல்லுக்குள் அடங்கியுள்ளது; அதாவது, விசுவாசிகளாகிய நீங்கள்; "ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்கு உட்படாதவர்கள்" (ரோமர் 8:1); "மாம்சத்திலிராமல் ஆவியிலிருப்பவர்கள்" (ரோமர் 8:9); "கிறிஸ்துவின் ஆவியினால் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டவர்கள்" (ரோமர் 8:10-11). இவர்களுக்குத்தான் இந்தக் கடமை கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. நற்செய்தியை அறியாத பக்திமான்களின் பெரிய வேலையும் திட்டமுமான மூடநம்பிக்கை மற்றும் சுயநீதியின் விளைவாக, மற்றவர்கள் மீது இந்தக் கடமையை உடனடியாகத் திணிப்பது உலகெங்கும் மலிந்து கிடக்கிறது (ரோமர் 10:3-4), (யோவான் 15:5). இப்போது, இந்தக் கடமையின் கட்டளையுடன் இணைந்த நபர்களின் இந்த விளக்கம், பின்வரும் இந்தத் தீர்மானத்திற்கு (thesis) அடித்தளமாக அமைகிறது:

நிச்சயமாக பாவத்தின் ஆக்கினைத்தீர்ப்பிலிருந்து விடுதலையடைந்த, மிகுந்த விசுவாசமுள்ளவர்கள் கூட, தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் தங்களுக்குள் தங்கியிருக்கும் பாவத்தின் வல்லமையை அழிப்பதே தங்கள் வேலையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

3. முதன்மையான காரணகர்த்தா: ஆவியானவர்

"நீங்கள் ஆவியினாலே" (Εἰ δὲ Πνεύματι) — இதுதான் இந்தக் கடமையைச் செய்வதற்கான முதன்மையான காரணகர்த்தா. இங்குள்ள ஆவி, வசனம் 11-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆவி, கிறிஸ்துவின் ஆவி, "நம்மில் வாசமாயிருக்கிற" தேவனுடைய ஆவி (வசனம் 9), நம்மை "உயிர்ப்பிக்கிற" ஆவி (வசனம் 11); பரிசுத்த ஆவியானவர் (வசனம் 14), தத்தெடுப்பின் ஆவி (வசனம் 15), நமக்காக "வேண்டுதல் செய்கிற" ஆவி (வசனம் 26) ஆவார். பாவத்தை அழிக்கும் மற்ற எல்லா வழிமுறைகளும் வீணானவை; மற்ற உதவிகள் நம்மை உதவியற்றவர்களாகவே விட்டுவிடும்; இது ஆவியானவராலேயே செய்யப்பட வேண்டும். அப்போஸ்தலர் (ரோமர் 9:30-32) -ல் குறிப்பிடுவது போல, மனிதர்கள் மற்ற கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும், மற்ற காரணங்களுக்காகக் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளையும் கொண்டு இந்த வேலையைச் செய்ய முயலலாம், அவர்கள் எப்போதும் அப்படிச் செய்து வருகிறார்கள்: ஆனால், அவர் கூறுகிறார், "இது ஆவியானவருடைய வேலை; அவரால் மட்டுமே இது செய்யப்பட வேண்டும், வேறெந்த வல்லமையினாலும் இது நடக்காது." சுயபெலத்திலிருந்து உருவாகி, சுய கண்டுபிடிப்புகள் மூலம் கொண்டு செல்லப்பட்டு, சுயநீதியை நோக்கமாகக் கொண்ட பாவத்தை அழித்தல் என்பது, உலகில் உள்ள எல்லா பொய்யான மதங்களின் ஆன்மாவும் சாரமும் ஆகும். இது என்னுடைய இந்த உரையின் இரண்டாவது கொள்கையாகும்.

4. சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்தல்

அடுத்ததாகக் கவனிக்க வேண்டியது இந்தக் கடமையே: "சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்துப்போடுங்கள்."

இதில் மூன்று விஷயங்களை ஆராய வேண்டும்: (1) சரீரம் என்பதன் பொருள் என்ன; (2) சரீரத்தின் செய்கைகள் என்பதன் பொருள் என்ன; (3) அவற்றை அழித்தல் என்பதன் பொருள் என்ன.

1. வசனத்தின் இறுதியில் உள்ள "சரீரம்", தொடக்கத்தில் உள்ள "மாம்சம்" என்பதற்குச் சமமானது: "நீங்கள் மாம்சத்தின்படி பிழைத்தால் சாகக்கடவீர்கள்; ஆனால் நீங்கள்... சரீரத்தின் செய்கைகளை அழித்தால்" — அதாவது, மாம்சத்தின் செய்கைகளை அழித்தல் என்று பொருள். அப்போஸ்தலர் முழுவதும் எந்தப் பொருளில் "மாம்சம்" என்று பேசினாரோ, அதுவே இது; ஆவிக்கும் மாம்சத்திற்கும் இடையே உள்ள முரண்பாட்டின் மூலம் இது தெளிவாகிறது. ஆகவே, இங்கு "சரீரம்" என்பது நமது இயற்கையில் உள்ள ஊழையும், பாவம் குடிகொண்டிருக்கும் இடத்தையும், அதன் கருவியையும் குறிக்கிறது. பாவத்தினால் நமது சரீரத்தின் அவயவங்களே அநீதிக்கு அடிமைகளாக மாற்றப்பட்டுள்ளன (ரோமர் 6:19). இங்கு நோக்கப்படுவது நமக்குள் தங்கியிருக்கும் பாவம், ஊழடைந்த மாம்சம் அல்லது இச்சை ஆகும். இந்த இடப்பெயர்ச்சிக் குறிப்பிற்குப் (metonymical expression) பல காரணங்களைச் சொல்லலாம், ஆனால் அதை இப்போது நான் வலியுறுத்தவில்லை. இங்குள்ள "சரீரம்", "பழைய மனிதன்" (παλαιὸς ἄνθρωπος) மற்றும் "பாவத்தின் சரீரம்" (σῶμα τῆς ἁμαρτίας) என்பதோடு சமமானது (ரோமர் 6:6); அல்லது ஊழடைந்த ஒட்டுமொத்த மனிதனையும், இச்சைகள் மற்றும் சீர்குலைந்த உணர்ச்சிகளின் இருப்பிடத்தையும் இது குறிக்கலாம்.
2. சரீரத்தின் செய்கைகள். இதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட சொல் பிராக்சேய்ஸ் (πράξεις), இது உண்மையில் புறச் செயல்களை முதன்மையாகக் குறிக்கிறது, "மாம்சத்தின் கிரியைகள்" (த கிரியாஸ் தே சார்கோஸ் - τὰ ἔργα τῆς σαρκός) என்று (கலாத்தியர் 5:19) -ல் அழைக்கப்படுவது போன்றவை; அவை அங்கு "வெளியரங்கமானவை" என்று கூறப்பட்டு பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. புறச் செயல்கள் மட்டுமே இங்கு வெளிப்படையாகக் கூறப்பட்டாலும், உள்ளான காரணங்களே முதன்மையாகக் கருதப்படுகின்றன; "மரத்தின் வேருக்குக் கோடரி வைக்கப்பட வேண்டும்" — மாம்சத்தின் செய்கைகள் எந்த உள்ளான காரணங்களிலிருந்து எழுகின்றனவோ, அங்கேயே அவை அழிக்கப்பட வேண்டும். அப்போஸ்தலர் அவற்றைச் "செய்கைகள்" என்று அழைக்கிறார், ஏனெனில் ஒவ்வொரு இச்சையும் அதன் முடிவை நோக்கிச் செல்கிறது; அது கருத்தரித்தாலும், கரு கலைந்து போனாலும், ஒரு முழுமையான பாவத்தைப் பிறப்பிக்கவே அது முயல்கிறது. ஏழாவது அதிகாரத்திலும், இந்த அதிகாரத்தின் தொடக்கத்திலும், பாவச் செயல்கள் அனைத்திற்கும் ஊற்றாகவும் கொள்கையாகவும் உள்ள உள்ளான இச்சை மற்றும் பாவத்தைப் பற்றி அவர் பேசியுள்ளதால், அது விளைவிக்கும் விளைவுகளின் பெயரிலேயே அதன் அழிப்பைப் பற்றி இங்கு குறிப்பிடுகிறார். பிராக்சேய்ஸ் டூ சோமாட்டோஸ் (Πράξεις τοῦ σώματος) என்பது, (ரோமர் 8:6) -ல் உள்ள "மாம்சத்தின் சிந்தை" (phronēma tēs sarkos) என்பதற்கு ஒப்பானது; அல்லது (கலாத்தியர் 5:24) -ல் உள்ள "மாம்சத்தின் இச்சைகள் மற்றும் உணர்ச்சிகள்" (pathēmatā kai epithymiai) என்பதற்கு ஒப்பானது; இதிலிருந்தே அதன் செயல்களும் கனிகளும் எழுகின்றன; இந்த அர்த்தத்தில்தான் சரீரம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது, (ரோமர் 8:10): "சரீரமோ பாவத்தினிமித்தம் மரித்திருக்கிறது."
3. அழித்தல். தாணாட்டூட்டே (θανατοῦτε) — "நீங்கள் கொன்றுபோடுங்கள்"; உயிருள்ள எதையும் கொல்வதிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு உருவகச் சொல். ஒரு மனிதனையோ அல்லது உயிருள்ள எந்தப் பொருளையோ கொல்லுதல் என்பது, அதன் பலம், வீரியம் மற்றும் வல்லமையின் கொள்கையை நீக்குவதாகும், இதனால் அது செயல்படவோ அல்லது அதன் சொந்தச் செயல்களை வெளிப்படுத்தவோ முடியாது; இந்த விஷயத்திலும் அதுவே. தங்கியிருக்கும் பாவம் ஒரு நபருடன், ஒரு உயிருள்ள நபருடன் ஒப்பிடப்படுகிறது, அது "பழைய மனிதன்" என்று அழைக்கப்படுகிறது, அவனது திறன்கள், குணாதிசயங்கள், அவனது ஞானம், தந்திரம், சூழ்ச்சி, பலம் ஆகியவற்றுடன்; அப்போஸ்தலர் கூறுகிறார், இது கொல்லப்பட வேண்டும், கொன்றுபோடப்பட வேண்டும், அழிக்கப்பட வேண்டும் — அதாவது, அதன் பலம், ஜீவன், வீரியம் மற்றும் விளைவுகளைப் பிறப்பிக்கும் வலிமை ஆகியவை ஆவியானவரால் நீக்கப்பட வேண்டும். இது உண்மையில், கிறிஸ்துவின் சிலுவையின் மூலம் தகுதியான முறையிலும், முன்மாதிரியான முறையிலும் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டது; இதனாலேயே "பழைய மனிதன்" கிறிஸ்துவுடன் "சிலுவையில் அறையப்பட்டான்" என்று கூறப்படுகிறது (ரோமர் 6:6), மற்றும் நாமே அவரோடு "மரித்திருக்கிறோம்" (வசனம் 8), மேலும் மறுபிறப்பிலும் ஆரம்பத்தில் இது உண்மையாகிறது (ரோமர் 6:3-5), அப்போது அதற்கு மாறான, அதை அழிக்கும் ஒரு கொள்கை நமது இருதயங்களில் நடப்படுகிறது (கலாத்தியர் 5:17); ஆனால், இந்த முழு வேலையும் நமது வாழ்நாள் முழுவதும் படிப்படியாக முழுமையை நோக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும். இதைப் பற்றி நமது உரையின் போக்கில் மேலும் காண்போம். இந்தக் கடமையின் கட்டளையில் அப்போஸ்தலனின் நோக்கம் என்னவென்றால் — நமது மரண சரீரங்களில் தங்கியிருக்கும் பாவத்தை அழிப்பது, அது மாம்சத்தின் கிரியைகளை அல்லது செயல்களைப் பிறப்பிக்கும் ஜீவனையும் வல்லமையையும் கொண்டிருக்காதபடி செய்வதே விசுவாசிகளின் நிலையான கடமையாகும்.

5. வாக்குத்தத்தம்: "நீங்கள் பிழைப்பீர்கள்"

இந்தக் கடமைக்கான வாக்குத்தத்தம் பிழைத்திருப்பதே: "நீங்கள் பிழைப்பீர்கள்." வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட இந்த ஜீவன், முந்தைய பிரிவில் அச்சுறுத்தப்பட்ட மரணத்திற்கு முரணானது, "நீங்கள் மாம்சத்தின்படி பிழைத்தால் சாகக்கடவீர்கள்"; இதையே அதே அப்போஸ்தலர், "மாம்சத்தினாலே அழிவை அறுப்பீர்கள்" (கலாத்தியர் 6:8), அல்லது தேவனிடமிருந்து அழிவைப் பெறுவீர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார். இப்போது, ஒருவேளை இந்தச் சொல் நித்திய ஜீவனை மட்டும் குறிக்காமல், கிறிஸ்துவில் நாம் இங்கே பெற்றிருக்கும் ஆவிக்குரிய ஜீவனையும் குறிக்கலாம்; இது விசுவாசிகளால் ஏற்கனவே அனுபவிக்கப்படும் அதன் சாராம்சத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, அதன் மகிழ்ச்சி, ஆறுதல் மற்றும் வீரியத்தைப் பற்றியது: அப்போஸ்தலர் வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் சொல்வது போல, "நீங்கள் கர்த்தருக்குள் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தால், நாங்கள் பிழைத்திருப்போம்" (1 தெசலோனிக்கேயர் 3:8); — "இப்பொழுது என் வாழ்வு எனக்கு நன்மையளிக்கும்; என் வாழ்வோடு எனக்கு மகிழ்ச்சியும் ஆறுதலும் இருக்கும்"; — "நீங்கள் பிழைப்பீர்கள், நீங்கள் இங்கே இருக்கும் வரை ஒரு நல்ல, வீரியமான, ஆறுதலான, ஆவிக்குரிய வாழ்வை நடத்துவீர்கள், பின்வரும் காலத்தில் நித்திய ஜீவனைப் பெறுவீர்கள்."

வழி மற்றும் முடிவு (Means and End) என்ற ரீதியில் பாவத்தை அழித்தலுக்கும் நித்திய ஜீவனுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பைப் பற்றி முன்பு சொன்னதை ஏற்றுக்கொண்டு, கட்டளையிடப்பட்ட இந்தக் கடமைக்கு இரண்டாவது ஊக்கமளிப்பதாக நான் இதை மட்டும் சேர்க்கிறேன், அது என்னவென்றால் —

நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் வீரியமும், வல்லமையும், ஆறுதலும் மாம்சத்தின் செய்கைகளை அழிப்பதிலேயே தங்கியிருக்கிறது.