பொதுவான வெளிப்பாடும் இயற்கை இறையியலும்

கிறிஸ்தவ விசுவாசம் என்பது வெறும் ஊகங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த தத்துவம் அல்ல; அது வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு விசுவாசமாகும். கிறிஸ்தவர்களாக நாம் ஏற்றுக்கொண்ட சத்தியம், தேவன் தாமே நமக்கு வழங்கியது என்பதே இதன் அடிப்படை அறைகூவல். நாம் அவரை நம் கண்களால் பார்க்க முடியாவிட்டாலும், வெளிப்பாட்டின் மூலம் அவரை அறிய முடியும். "வெளிப்பாடு" என்பது மறைந்திருக்கும் ஒன்றை வெளிப்படையாக்குவது அல்லது திறந்து காட்டுவதாகும்.

வெளிப்பாட்டின் வகைகள்

இறையியலில் வெளிப்பாட்டை இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்: பொதுவான வெளிப்பாடு (General Revelation) மற்றும் சிறப்பு வெளிப்பாடு (Special Revelation). தேவனே அனைத்து சத்தியங்களுக்கும் ஊற்றுக்கண்ணாய் இருக்கிறார். மத சத்தியங்கள் மட்டுமல்ல, எல்லா சத்தியங்களுமே தேவனுடைய வெளிப்பாட்டைச் சார்ந்தே இருக்கின்றன.

அகஸ்டின் மற்றும் தாமஸ் அக்வினாஸ் ஆகியோரின் கூற்றுப்படி, தேவன் அறிவைச் சாத்தியமாக்கவில்லை என்றால், சிருஷ்டிகளாகிய நம்மால் எதையும் அறிய முடியாது. இதை விளக்க அகஸ்டின் ஒரு உதாரணத்தைக் கூறுகிறார்: பார்வைத் திறன் சிறப்பாக உள்ள ஒருவரை அழகான பொருட்கள் நிறைந்த அறைக்குள் விட்டாலும், அந்த அறை இருட்டாக இருந்தால் அவரால் எதையும் காண முடியாது. அந்தப் பொருட்களைக் காண்பதற்கு 'வெளிச்சம்' அவசியம். அதுபோலவே, எந்தவொரு சத்தியத்தையும் நாம் அறிந்துகொள்ள தெய்வீக வெளிப்பாட்டின் ஒளி அவசியமாக இருக்கிறது. எனவே, ஒரு விஞ்ஞானி தனது ஆய்வகத்தில் ஒரு சோதனைக் குழாயிலிருந்து எதைக் கற்றுக்கொண்டாலும், அது சிருஷ்டிகர் தந்த வெளிப்பாட்டினாலும், அவர் மனிதனுக்கு அளித்த கற்கும் திறத்தினாலுமே சாத்தியமாகிறது.

தேவனுடைய வெளிப்படுத்தல்

தேவன் தம்மை வெளிப்படுத்தும் இந்த முறை "பொதுவானது" என்று அழைக்கப்பட இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன:

1. அனைவருக்கும் உரியது: இந்த வெளிப்பாடு உலகில் உள்ள எல்லா மனிதர்களுக்கும் கிடைக்கிறது. தேவன் குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு மட்டும் தம்மை வெளிப்படுத்தாமல், முழு உலகையுமே தமது சபையாகக் கொண்டு தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார். வேதாகமம் கூறுகிறது: “வானங்கள் தேவனுடைய மகிமையை விவரிக்கிறது, ஆகாயவிரிவு அவருடைய கரங்களின் கிரியையை அறிவிக்கிறது” (சங் 19:1). இயற்கையை உற்றுநோக்கும் எவரும் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களின் வாயிலாக தேவனுடைய மகிமையைக் காண முடியும். பார்வையற்றவர்கள்கூடத் தங்களுக்குள் இருக்கும் மனச்சான்றின் மூலமாகத் தேவனை அறிய முடியும். தேவன் மனித உள்ளத்தில் நன்மையும் தீமையும் அறியும் உணர்வை வைத்துள்ளார் (ரோம 1:19-20).
2. பொதுவான உள்ளடக்கம்: இது மீட்பின் வரலாற்றைப் பற்றிய விரிவான தகவல்களைத் தருவதில்லை. ஒருவன் சூரிய அஸ்தமனத்தைப் பார்த்து தேவனுடைய இரட்சிப்பின் திட்டத்தையோ, கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலையோ அறிந்துகொள்ள முடியாது. அதற்கு வேதாகமம் அவசியம். வேதாகமம் என்பது "சிறப்பு வெளிப்பாடு" ஆகும்; அது தேவனுடைய கிரியைகள் மற்றும் திட்டங்களைப் பற்றிய விரிவான தகவல்களைத் தருகிறது.

இயற்கை வெளிப்பாடு

இறையியல் வழக்கில், "இயற்கை வெளிப்பாடு" என்பது பொதுவான வெளிப்பாட்டிற்கு இணையான சொல்லாகும். ஏனெனில் இந்த வெளிப்பாடு இயற்கையின் மூலமாகவே நமக்கு வருகிறது. தேவன் பூமியைப் படைத்துவிட்டு, மனிதன் தன் அறிவைப் பயன்படுத்தி அவரைத் தேட வேண்டும் என்று விட்டுவிடவில்லை. மாறாக, இயற்கை என்பது தேவன் தம்மைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தும் ஒரு ஊடகமாகும். வானங்களின் மகத்துவத்தின் மூலமாகவும், அவர் படைத்த அனைத்தின் மூலமாகவும் அவர் தம்மைத் தொடர்பு கொள்கிறார்.

இயற்கை இறையியல்

பொதுவான வெளிப்பாட்டிற்கும் இயற்கை இறையியலுக்கும் இடையே வித்தியாசம் உள்ளது. பொதுவான வெளிப்பாடு என்பது தேவன் செய்வது; இயற்கை இறையியல் என்பது அந்த வெளிப்பாட்டைக் கொண்டு மனிதன் செய்வது.

இரட்சிக்கப்படாத ஒரு மனிதன் இயற்கையின் மூலம் தேவனைப் பற்றிய அறிவைப் பெற முடியுமா என்பதில் இறையியலாளர்களிடையே விவாதங்கள் உள்ளன. 1 கொரிந்தியர் 2:14-ல், "சுபாவமான மனுஷனோ தேவனுடைய ஆவிக்குரியவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளான்" என்று பவுல் கூறுகிறார். ஆனால் ரோமர் 1-ஆம் அதிகாரத்தில், இயற்கையின் மூலம் நாம் தேவனைப் பற்றிய அறிவைப் பெறுகிறோம் என்று கூறுகிறார்.

இவை முரண்பாடுகள் அல்ல. "அறிதல்" என்ற சொல் வேதாகமத்தில் இரண்டு விதமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது: ஒன்று அறிவு சார்ந்த புரிதல் (Cognitive knowledge), மற்றொன்று தனிப்பட்ட நெருக்கமான உறவு (Personal knowledge). ஒரு மனிதன் தன் மனைவியை "அறிவது" என்பது நெருக்கமான உறவைக் குறிக்கிறது. ரோமர் 1:18-ல், மனிதர்கள் தங்களின் அநீதியினால் சத்தியத்தைத் தடுத்து வைக்கிறார்கள் என்று பவுல் கூறுகிறார். அதாவது, தேவன் தம்மைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியும், மனிதர்கள் அந்தச் சத்தியத்தை அடக்கி வைக்கிறார்கள்.

பவுல் மேலும் கூறுகிறார்:

“தேவனைக்குறித்து அறியப்படுவது அவர்களுக்குள்ளே வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது; தேவனே அதை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். எப்படியென்றால், காணப்படாதவைகளாகிய அவருடைய நித்திய வல்லமை தேவத்துவம் என்பவைகள், உலகம் உண்டானதுமுதற்கொண்டு, உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறவைகளினாலே தெளிவாய்க் காணப்படும்; ஆதலால் அவர்கள் போக்கற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள்” (ரோம 1:19-20).

தேவன் தம்மைப் பற்றிய அடையாளங்களை மறைத்து வைக்கவில்லை; அவை தெளிவானவை (manifestum). நாம் காண முடியாத தேவனை, அவர் படைத்த காணக்கூடிய உலகத்தின் வழியாகத் தெளிவாகக் காண்கிறோம். எனவே, தேவனை வணங்க மறுப்பவர்களுக்கு எந்தச் சாக்கும் கிடையாது. அவர்கள் தேவனை அறிந்திருந்தும், அவரைத் தேவனாக மகிமைப்படுத்தாமலும், ஸ்தோத்திரியாமலும் போனார்கள் (ரோம 1:21).

நேரடியான மற்றும் மறைமுகமான வெளிப்பாடு

பொதுவான வெளிப்பாட்டில் "மறைமுகமான" (Mediate) மற்றும் "நேரடியான" (Immediate) என்ற இரண்டு நிலைகள் உள்ளன.

• மறைமுகமான வெளிப்பாடு (Mediate): இங்கே இயற்கை ஒரு ஊடகமாக (Medium) செயல்படுகிறது. ஒரு செய்தித்தாளின் வழியாகச் செய்தியை அறிவது போல, இயற்கையின் வழியாக நாம் தேவனை அறிகிறோம்.
• நேரடியான வெளிப்பாடு (Immediate): இது எந்த ஊடகமும் இன்றி தேவன் நேரடியாகத் தருவது. பவுல் ரோமர் 2:15-ல் தேவனுடைய பிரமாணம் மனித இருதயங்களில் எழுதப்பட்டிருப்பதாகக் கூறுகிறார். இதை ஜான் கால்வின் "தெய்வீக உணர்வு" (sensus divinitatis) என்று அழைத்தார். இது மனித ஆத்துமாவில் தேவன் பதித்துள்ள ஓர் உணர்வு. இது மனச்சான்றின் வழியாக வெளிப்படுகிறது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், தேவனுடைய நித்திய வல்லமையும் தெய்வத்துவமும் பொதுவான வெளிப்பாட்டின் மூலம் முழு உலகிற்கும் தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதன் தனது பாவத்தினால் அந்தச் சத்தியத்தை அடக்கி வைத்தாலும், இயற்கையின் மூலமாகவும் இருதயத்தின் மூலமாகவும் தேவன் தந்த அறிவை அவனால் அழித்துவிட முடியாது.