தேவனைப் பற்றிய அறிவு

தேவன் தமது இருப்பை பூமியிலுள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் இருக்கிறார் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும், ஆனால் நாம் அதையும் தாண்டி அவருடைய சுபாவம் மற்றும் தன்மை குறித்த ஆழமான புரிதலுக்குள் செல்ல வேண்டும். ஏனெனில், தேவனைப் பற்றிய நமது புரிதலே மற்ற அனைத்து இறையியல் கோட்பாடுகளையும் தீர்மானிக்கிறது.

1. கிரகிக்க முடியாத தேவன் (God Incomprehensible)

முறைப்படியான இறையியலில் (Systematic Theology), முதலில் நாம் ஆராய்வது தேவனை முழுமையாக அறிந்துகொள்ள முடியாது (Incomprehensibility) என்ற உண்மையைத் தான்.

• பொருள்: 'கிரகிக்க முடியாதவர்' என்றால் அவரைப் பற்றி எதுவுமே தெரியாது என்று அர்த்தமல்ல; மாறாக, அவரைப் பற்றிய நமது அறிவு எப்போதுமே வரையறுக்கப்பட்டதாகவே (limited) இருக்கும் என்று பொருள்.
• காரணம்: ஜான் கால்வின் (John Calvin) கூறியது போல, "finitum non capax infinitum" - அதாவது, "வரம்புள்ளவற்றால் வரம்பற்றதைக் கொள்ள முடியாது." ஒரு சிறிய குவளையினால் கடலை அடக்க முடியாது. அதுபோலவே, வரம்புள்ள மனித மூளையினால் எல்லையற்ற தேவனை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. பரலோகத்திலும் கூட நாம் அவரை முழுமையாக (Exhaustively) அறிந்துகொள்ள மாட்டோம்.

2. வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவன் (God Revealed)

தேவனை நம்மால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்றால், அவரைப் பற்றி நாம் எப்படி அறிந்துகொள்ள முடியும்?

கால்வின் அழகாகக் கூறுகிறார்: "தேவன் தமது கிருபையினால் நமக்காக 'மழலை மொழியில்' (baby talk) பேசுகிறார்." ஒரு பெற்றோர் குழந்தையிடம் கொஞ்சுவது போல, தேவன் நமக்குப் புரியும் மொழியில் தம்மைத் தாழ்த்தி வெளிப்படுத்துகிறார்.

மானுட உருவகங்கள் (Anthropomorphism)

வேதாகமம் தேவனைப் பற்றி விவரிக்கும்போது மனித உருவகங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. இதற்கு 'ஆந்த்ரோபோமார்பிஸம்' (Anthropomorphism) என்று பெயர்.

• உதாரணமாக: தேவனுடைய கண்கள், அவருடைய புயம், அவருடைய கை என்று வேதாகமம் கூறுகிறது. தேவன் ஆவியாயிருக்கிறார் (யோவா 4:24), அவருக்குப் பருப்பொருள் உடல் கிடையாது. இருப்பினும், அவருடைய வல்லமையையும் அறிவையும் நாம் புரிந்துகொள்ள 'புயம்', 'கண்கள்' போன்ற மனித உறுப்புகள் அடையாளங்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
• தேவன் 'மனஸ்தாபப்பட்டார்' என்று சொல்லப்படும்போது, அது மனித உணர்ச்சிகளைக் கொண்டு தேவன் செயல்படுவதை நமக்கு விளக்குகிறது.

3. தேவனை விவரிக்கும் முறைகள்

தேவனைப் பற்றிப் பேசும்போது சபை மூன்று வழிகளைப் பின்பற்றுகிறது:

1. எதிர்மறை வழி (Via Negationis): தேவன் "எப்படிப்பட்டவர் அல்ல" என்று கூறுவதன் மூலம் அவரை விவரிப்பது.
   • உதாரணமாக: முடிவில்லாதவர் (Infinite - வரம்பற்றவர்), மாறாதவர் (Immutable - மாற்றமில்லாதவர்).
2. மேன்மைப்படுத்தும் வழி (Via Eminentiae): மனிதப் பண்புகளை மிக உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு சென்று தேவனுக்குப் பொருத்துவது.
   • உதாரணமாக: சர்வ வல்லமையுள்ளவர் (Omnipotent), முற்றுமறிந்தவர் (Omniscient).
3. உறுதிப்படுத்தும் வழி (Via Affirmationis): தேவனுடைய சுபாவத்தைப் பற்றித் திட்டவட்டமாக உறுதிப்படுத்துவது.
   • உதாரணமாக: "தேவன் பரிசுத்தர்", "தேவன் ஒருவரே", "தேவன் ஆளுகை செய்கிறவர்".

4. மனிதப் பேச்சின் மூன்று வடிவங்கள்

தேவனைப் பற்றிப் பேச நாம் பயன்படுத்தும் மொழி மூன்று வகைப்படும்:

1. ஒரே பொருளுள்ள மொழி (Univocal): இரண்டு வெவ்வேறு காரியங்களுக்கு ஒரே அர்த்தத்தில் ஒரு சொல்லைப் பயன்படுத்துவது. (எ.கா: நாய் 'நல்லது', பூனை 'நல்லது').
2. வெவ்வேறு பொருளுள்ள மொழி (Equivocal): ஒரே சொல் வெவ்வேறு இடங்களில் முற்றிலும் மாறுபட்ட பொருளைத் தருவது.
3. ஒப்புமை மொழி (Analogical): இதுவே நாம் தேவனைப் பற்றிப் பேசப் பயன்படுத்தும் முறை. மனிதர்களிடம் உள்ள ஒரு நற்பண்பு, தேவனிடம் உள்ள மேலான பண்பிற்கு ஒரு 'ஒப்புமையாக' (Analogy) இருக்கிறது.
   • உதாரணமாக: "தேவன் நல்லவர்" என்று சொல்லும்போது, மனிதர்களாகிய நாம் 'நன்மை' என்றால் என்ன என்று அறிந்திருக்கிறோம். ஆனால் தேவனுடைய நன்மை நம்முடைய நன்மையை விடப் பலமடங்கு உயர்ந்தது. அவரோடு ஒப்பிடும்போது நம்மிடம் இருப்பது ஒரு நிழல் போன்றதுதான், ஆனால் அந்தச் சொல் அர்த்தமற்றது அல்ல.

முடிவுரை:

நாம் தேவனை முழுமையாக அளவிட முடியாது என்றாலும், அவர் தம்மைத் தாழ்த்தி நமக்கு வெளிப்படுத்தியிருப்பதால் அவரை நாம் அர்த்தமுள்ள விதத்தில் அறிந்துகொள்ள முடியும். நாம் அவருடைய சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டிருப்பதால், அவரோடு உறவாடவும் அவரைப் பற்றிப் பேசவும் நமக்கு வழி திறக்கப்பட்டுள்ளது.